سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ - Tuesday 21 November 2017
کد خبر : 9353
تاریخ انتشار : یکشنبه ۶ دی ۱۳۹۴ - ۱۱:۴۴
بازدید: بازدید: 2711

۲۰ روز همزیستی با مرگ تدریجی


بلند مرتبه سازي در تهران

بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود از خسارات آلودگی هوا در تهران اعلام کرده است که خسارات مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهر، سالانه ۶۴۰ میلیون دلار معادل ۵هزار و یک صد میلیارد ریال است به گزارش پایگاه خبری بامنا به نقل از بلدیه،  آلودگی هوا در شهرهای کشور همچنان راه نفس را بسته است. خیمه سیاه هوای آلوده بر فراز شهرهای بزرگ کشور […]

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود از خسارات آلودگی هوا در تهران اعلام کرده است که خسارات مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهر، سالانه ۶۴۰ میلیون دلار معادل ۵هزار و یک صد میلیارد ریال است

به گزارش پایگاه خبری بامنا به نقل از بلدیه،  آلودگی هوا در شهرهای کشور همچنان راه نفس را بسته است. خیمه سیاه هوای آلوده بر فراز شهرهای بزرگ کشور از مرز ۲۰ روز گذشته است. تبریز، مشهد، اراک، اهواز و اصفهان و تهران این روزها آسمانی تیره و ابری دارند. انگار ما در مرزهای یک فاجعه بزرگ قرار داریم. فاجعه ای که در ۱۹۵۲ در لندن رخ داد.

سال ۸۵ اعلام شد که بر اثر آلودگی هوا در تهران روازنه بیش از ۲۷ نفر می میرند. با گذشت دو سال این رقم به ۴۲ نفر رسید. اما امروز و با گذشت ۹ سال از آن روز نه سازمان بهشت زهرا و نه پزشکی قانونی هیچ کدام آماری از مرگ روزانه شهروندان منتشر نمی کنند. آلودگی هوا نه تنها راه نفس بر مردم را بسته است که مسئولان را به سکوتی ترجیحی سوق داده است.

سال ۸۵ قرار بود که قانون جامع کاهش آلودگی هوا به اجرا درآید. قانونی که هیچ گاه به اجرا در نیاورد. پس از کلی تحقیق و تفحص توسط مجلس و دولت و شهرداری و سازمان محیط زیست در نهایت معلوم نشد مقصر کیست. تنها اتفاق مرگ تدریجی شهروندان در هر پاییز و زمستان بود.

سال ۸۵ اتفاقی تازه افتاد. کمیسیون اصل ۹۰ مجلس اعلام کرد بر اساس شکایات مردمی تصمیم دارد تا پرونده آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ را به جریان بیاندازد و در نهایت مقصران آلودگی هوا را به دادگاه معرفی کند. اما با گذشت ۹ سال هیچ دادگاهی برای مقصران آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ کشور معرفی نشده است.

مرگ و میر بر اثر آلودگی هوا چندان قابل اثبات نیست. اما آماری که اداره کل سلامت وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی به نام آمار «Q» بر اساس الگوهای سازمان جهانی بهداشت ارائه می کند می تواند تخمین درستی از فاجعه آلودگی هوا ارائه کند.

آخرین بار سال ۸۶ این آمار منتشر شد و اعلام کرد که تنها در تهران سالانه ۴ هزار و ۵۰۰ نفر بر اثر آلودگی هوا می میرند. این آمار یک فاجعه است. فاجعه ای که زنگ خطرش در سالهای گذشته به صدا درآمد اما مسئولان این زنگ خطر را نشنیدند و اکنون در درون فاجعه ای قرار داریم که تنها دست آورد آن مرگ تدریجی شهروندان تهرانی است.

البته ماجرا در دیگر شهرهای ایران خیلی بهتر نیست. مرور خبرهای منتشر شده در سالهای گذشته بحران آلودگی هوا در شهرهای بزرگ ایران مانند اصفهان، اراک، شیراز و تبریز و مشهد را تایید می کند. صرف نبود آمار مشخص هم نمی تواند دلیل قطعی بر بروز فاجعه نباشد.

مروری بر آلودگی در شهرهای جهان

چگونه می توان حادثه ۵دسامبر سال ۱۹۵۲ شهر لندن را فراموش کرد. هنگامی که در آن روز هوای لندن از حرکت ایستاد و ناگهان مه-دود غلیظی به تدریج شهر را فرا گرفت و به مدت چهار روز شگفت انگیز ترین حادثه را آفرید. وارونگی دما، در چهار روزی که شهر لندن را فرا گرفته بود، مرگ بیش از ۴هزار نفر را موجب شد.

شاید این اتفاق چنان رعب آور بود که تا سالها حتی امروز نیز از آن به عنوان، اتفاقی بسیار ناگوار یاد می کنند. اگرچه نمونه های دیگر این حادثه که در اثر آلودگی هوا رخ داد، در نقاط مختلف جهان تا پیش از آن رخ داده بود.

به عنوان مثال می توان به حادثه دره میوز بلژیک اشاره کرد. در دسامبر ۱۹۳۰ حدود ۶۰ نفر انسان و تعداد زیادی گاو و گوسفند به علت وجود وارونگی دما و تراکم آلاینده های خروجی از صنایع سازنده اسید سولفوریک، شیشه سازی و کارخانه تهیه روی تلف شدند. حالت وارونگی دما حدود ۵ روز طول کشید و بیشتر مرگ و میرها در روزهای چهارم و پنجم دسامبر اتفاق افتاد.

از سویی در شهر دونورا ایالت پنسیلوانیا ایالات متحده اتفاق مشابه دیگری افتاد. ناگهان وارونگی دما رخ داد و آلاینده هایی که از صنایع فولادی شهر را احاطه کرده بودند، باعث بیماری نیمی از جمعیت شهر شدند.

بسیاری از ساکنان شهر دونورا بستری شدند و پس از چندی، هوای شهر تمیز شد، اما دیگر هیچ شهروندی حاضر نبود تا کارخانه های ساخت قطعات فولادی در آن شهر به فعالیت بپردازند.
هیچ کس این حوادث ناگوار را فراموش نمی کند. تأثیر این اتفاقات شاید بر زندگی کسانی که از آن اطلاع یافتند، بسیار زیاد بود و گاه حتی موجب شد که بسیاری از آلاینده ها از حاشیه شهرها نیز برچیده شود و این همه با تلاش مردم اتفاق افتاد. چرا که آنان اولین قربانیان این پدیده جهان مدرنند.

هر روز فاجعه ای در راه است

خبر ناگوار است. ناگوار و بسیار تکان دهنده. اگر بشود آن را با وسواس بیشتری مرور کرد، شاید تمام آن اتفاقات نادر جهانی را که افتاده به گوشه ای براند، اما از آنجا که هر روز از زبان کسی به هزار شکل و شمایل گفته می شود، شاید چندان جلب توجه نکند. درست است که تعداد ۴ هزار کشته بر اثر آلودگی هوا در شهر لندن آن هم در طول چهار روز به یک فاجعه جهانی تبدیل شد و کشته شدن ۶۰ نفر طی چند روز در دره میوز در بلژیک در حافظه جهان مثل میخی کوبیده شد، اما آنچه که فاجعه می نامند، هر روز در همین شهر تهران اتفاق می افتد و هیچ کس هم تعجب نمی کند.

در سال۸۵ روزانه ۲۷ نفر بر اثر آلودگی هوا در تهران جان باختند، سال ۸۷ نیز اعلام شد که ۴۲ نفر بر اثر آلودگی هوا مردند. اما این روزها فاجعه بزرگتری در حال وقوع است. آیا این خبر تکان دهنده تر از حادثه شهر دونورا نیست؟! آیا مرگ سالانه دهها هزار نفر در شهر تهران بر اثر آلودگی هوا، یک فاجعه بزرگ نیست؟!

ما در حالی تمام این اخبار را مرور می کنیم که انگار از این اتفاق دوریم و تنها جاذبه این خبر است که ما را به مرور آن می کشاند. اما دانستن این نکته که بیشتر ساکنان شهرهای بزرگ که جمعیتی بالغ بر ۳۰ درصد کشور را دارند اندکی موجب نگرانی مان می شود. گویا انگار این یک وظیفه شهروندی است که هر ساله در تهران و شهرهای بزرگ کشور ده ها هزار نفر بر اثر آلودگی هوا جان بسپارند. این یک فاجعه واقعی است، اما هیچ گاه مورد توجه نبوده است.

خودروها اولین متهمان آلودگی

تهران در هر روز با ۳/۵ میلیون خودرو پرتراکم ترین شهر ایران به لحاظ حجم وسایل نقلیه است. از سویی با افزایش تولید کارخانه های خودروسازی و واردات خودرو از خارج از کشور، این تعداد در حال افزایش است. براساس آمار منتشر

شده از مجری طرح جامع کاهش آلودگی هوا، روزانه ۱۲۰۰ خودرو به تعداد خودروهای پایتخت افزوده می شود. این در حالی است که علاوه بر وضعیت ترافیکی پایتخت که به یک مشکل لاینحل تبدیل شده، هوای شهر روز به روز وضعیتی بحرانی تر می یابد. به طور متوسط در طول هر سال تهران در حدود ۱۴روز به علت آلودگی هوا،به دلیل آلودگی هوا تعطیل می‌شود.

تهران به دلیل شرایط اقلیمی و جغرافیایی دارای هوایی تقریباً ساکن است. در طول یک سال تنها به مدت ۱۱ روز در این شهر، باد جریان می یابد و ۳۵۴ روز شهر تهران هوایی ساکن دارد. از سویی وجود ساختمان های بلند و مرتفع، موجب تغییر در زیست بوم این شهر شده است.

بسیاری از بادهایی که در زمان محدود در شهر تهران وزیدن می گیرد، بادهایی ضعیف هستند و قدرت جابه جایی هوای آلوده شهر را ندارند. از سویی این شهر، به دلیل حجم زیاد خودروها که بیش از ۷۵درصد آلودگی هوای این شهر را فراهم می آورند، روند رو به رشد آلودگی را تشدید می کند و براساس پژوهش های انجام شده، می توان انتظار داشت که تهران در سالهای آینده، شاهد مرگ و میر تعداد بسیاری از شهروندان باشد. در واقع جمع شدن دو عامل مهم در این شهر می تواند میزان تلفات جانی در این شهر را افزایش دهد؛ آلودگی هوا و وارونگی دما.

خسارت میلیاردی ناشی از آلودگی

خبر ناگوار و نگران کننده است. هزینه پایتخت نشینان برای آلودگی هوا ۵ برابر یارانه‌شان است. مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران با اعلام این که سالانه ۸۰۰ هزار تن آلودگی از منابع مختلف در تهران تولید می‌شود که منشاء ۷۰ تا ۸۰ درصد آن خودروها هستند، گفت: خودروسازان داخلی فقط به دنبال اجرا کردن کف قوانین و مقررات تعریف شده کشور هستند که با استانداردهای جهانی فرسنگ‌ها فاصله دارد؛ اما در برابر انبوه آلایندگی که محصولات آنها تولید می کنند، احساس مسئولیت اجتماعی نمی‌کنند.

وی از آزمون های انجام شده و بررسی‌های به عمل آمده بر تولیدات کارخانه‌های خودروسازی خبر می‌دهد و می‌گوید، خودروهای داخلی با استاندارد یورو ۲، بعد از گذشت یکی دو سال از تولید، اصلاً در سطح یورو ۲ کار نمی کنند و استانداردهای پایداری ندارند و این در شرایطی است که چون خودروسازان به دنبال کاهش هزینه ها و دریافت سود بیشتر هستند، خودروهای تولیدی خود را با مبلغ گزاف و با چند برابر قیمت جهانی به مردم می فروشند.

حسینی با بیان این که هنوز در کشور شاهد تولید موتورسیکلت های ۱۲۵ سی سی کاربراتوری هستیم که هر کدام ۴ تا ۵ برابر یک خودرو آلودگی تولید می کند، می‌گوید: وزارت صنعت، علت ادامه تولید موتورسیکلت ها را وجود تقاضا عنوان می‌کند و این در حالی است که تا وقتی محصول ارزان قیمتِ بی کیفیت عرضه می کنیم، معلوم است که تقاضا برای آن وجود دارد.

وی با بیان این که بر اساس بررسی های به عمل آمده، هزینه صدمات آلودگی هوا در تهران برای هر شهروند، ماهانه ۲۱۰ هزار تومان است که سالانه به دو میلیون و ۵۲۰ هزار تومان می رسد، تصریح کرد: این در حالی است که یارانه‌ای که هر شهروند از دولت دریافت می کند، ماهانه ۴۵ هزار تومان است که سالانه به ۵۴۰ هزار تومان می رسد.

مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوای تهران در پایان با تأکید بر این که هر تهرانی سالی نیم میلیون تومان از دولت یارانه می گیرد، در صورتی که ۵ برابر آن یعنی دو و نیم میلیون تومان، هزینه بی توجهی مسئولان مربوطه به موضوع آلودگی هوا را می پردازد، خاطرنشان کرد: قانون پشت قانون داریم که روی زمین مانده و اجرا نمی‌شود.

آمارهای جهانی

بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود از خسارات آلودگی هوا در تهران اعلام کرده است که خسارات مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهر، سالانه ۶۴۰ میلیون دلار معادل ۵هزار و یک صد میلیارد ریال است. از سویی نشانه های بیماری ناشی از آلودگی هوای شهر ۵۲۰ میلیون دلار معادل ۴هزار و یکصد میلیارد ریال برآورد شده است. همچنین بانک جهانی در این گزارش از خسارات بیماری هایی که از آلودگی هوای تهران ناشی می شود، خبر داده است. به گزارش این سازمان، بیماری های ناشی از آلودگی هوای شهر تهران سالانه ۲۶۰میلیون دلار معادل ۲ هزار و ۱۰۰ میلیارد ریال به اقتصاد ایران آسیب می رساند.

این سازمان مجموع خسارات ناشی از آلودگی هوا در کشور ایران را یک هزار و ۸۱۰میلیون دلار معادل ۱۴هزار و ۴۲۰ میلیارد ریال می داند.

شاید تکیه بر این ارقام و آمار بیانگر میزان خسارت وارده به اقتصاد کشور باشد. شاید دیگر لازم نباشد از رتبه ۱۱۷ ایران از مجموع ۱۳۳ کشور ارزیابی شده در جدول آلودگی هوا خبر دهیم. آلودگی هوای تهران، در سالهای اخیر، به یکی از چالش های اساسی پیش روی مدیران شهر تبدیل شده است.

از سویی شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، اعلام کرده که وضعیت هوای پایتخت رو به وخامت دارد، به نحوی که در صورت عدم گسترش سیستم حمل و نقل عمومی، طی سالهای آینده دیگر هیچ منطقه ای در تهران از هوای پاک بهره مند نیست و این شهر ۶۳۶ کیلومتر مربعی در زیر سایه سنگین و کشنده هوایی مسموم قرار می گیرد که هر لحظه امکان ثبات آن وجود دارد. در واقع تهران تا پنج سال دیگر به شهری تبدیل می شود که هر لحظه انتظار می رود هوای آن ساکن شود و انبوهی از شهروندان آن در حالی که در زیر ابرهای سنگین و کشنده زندگی می کنند، رفته رفته، به مرگی زودرس دچار شوند.

خبر ناگوار است: تهران آبستن فاجعه ای بزرگ . شاید این گفتار بیانگر وضعیت این شهر فراموش شده در انبوه دودهای کشنده باشد. به راستی، اگر روزی هوای تهران ساکن شود، چه اتفاقی خواهد افتاد. شاید سالها بعد، در روزنامه ها، از فاجعه این شهر خاکستری، اخبار بسیاری خوانده شود. تهران بسیار مشتاقانه به سمت فاجعه ای پیش می رود که شاید هر کدام از شهروندان در بروز آن، نقش بسزایی دارند. انگار ما به دست خود، خویشتن را به سمت نابودی پیش می بریم.

منبع : ناموجود
نویسنده : ناموجود

نمایشگاه cpse نمایشگاه isaf نمایشگاه cpse
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

سامپاک پایرواجلاس سالانه جوامع ایمن ایراننمایشگاه ایپاس 2017کنفرانس ملی مدیریت کلانشهر ها سومین همایش تخصصی رفتار شناسی حریقتبليغات تبليغات
test