سه شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۶ - Tuesday 21 November 2017
کد خبر : 19103
تاریخ انتشار : شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۶
بازدید: بازدید: 2111

مقاله

مروری بر ضوابط ملاک عمل سیستم‌های کشف و اعلام حریق


۳۰۱
رشد روزافزون جمعیت و نیاز به مسکن و همچنین گسترش اماکن اداری، تجاری و ... در کلان‌شهر تهران، افزایش ساخت‌وساز را به دنبال داشته است. با استناد به آمار و ارقام حوادث ارجاع‌شده به این سازمان، متأسفانه عدم آگاهی از اصول ایمنی ساختمان‌ها و بعضاً کوتاهی افراد مسئول، هر ساله حوادث و سوانح تلخ بسیاری را موجب شده و خسارات مالی و جانی فراوانی را به شهروندان محترم تحمیل می‌نماید.

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

 

 

رشد روزافزون جمعیت و نیاز به مسکن و همچنین گسترش اماکن اداری، تجاری و … در کلان‌شهر تهران، افزایش ساخت‌وساز را به دنبال داشته است. با استناد به آمار و ارقام حوادث ارجاع‌شده به این سازمان، متأسفانه عدم آگاهی از اصول ایمنی ساختمان‌ها و بعضاً کوتاهی افراد مسئول، هر ساله حوادث و سوانح تلخ بسیاری را موجب شده و خسارات مالی و جانی فراوانی را به شهروندان محترم تحمیل می‌نماید.

از این روی سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران بر آن شده است تا با کنترل و نظارت بر رعایت اصول ایمنی در طراحی و اجرای ساختمان‌ها، ضمن بهبود ساخت‌وسازها، آسایش شهروندان را تأمین نماید. در این راستا گردآوری ضوابط و مقررات ایمنی ساختمان در دستور کار معاونت پیشگیری و حفاظت از حریق این سازمان قرار گرفت تا ضمن راهنمایی مسئولین محترم دفاتر فنی و مهندسین گرامی، بستر مناسبی جهت اطلاع‌رسانی به اربابان رجوع فراهم آید. مجموعه ضوابط و مقررات ایمنی آتش‌نشانی، در سه بخش ضوابط ایمنی معماری، ضوابط ایمنی تأسیسات مکانیکی و اطفاء حریق و همچنین ضوابط ایمنی تأسیسات الکتریکی و اعلام حریق گردآوری شده است.

ضوابط سیستم‌های کشف و اعلام حریق شامل: انتخاب انواع کاشف‌ها، کارکرد و شرایط استفاده آنها، نحوه طراحی، جانمایی و نصب آنها در فضاهای مختلف، پنل‌های مرکزی اعلام حریق، سیستم‌های هشدار دستی و اتوماتیک و … می‌باشد. این ضوابط براساس دو استاندارد معتبر و مرتبط NFPA-72 (مجموعه دستورالعمل‌ها و استاندارد‌های ایمنی و آتش‌نشانی ایالات متحده امریکا – فصل اعلام حریق) و BS-EN54 (مجموعه دستورالعمل‌ها و استانداردهای ایمنی و آتش‌نشانی اتحادیه اروپا – فصل اعلام حریق) استخراج شده است. طراحی و اجرای سیستم‌های کشف و اعلام حریق توسط شرکت‌های مجری باید تنها براساس ضوابط ذکرشده باشد. شرایط طراحی با استناد به یکی از استانداردهای ذکرشده، مورد پذیرش سازمان است و امکان استفاده هم‌زمان از هر دو استاندارد در یک پروژه (نیمی از یک استاندارد و نیمی از استاندارد دیگر) وجود ندارد.

 

تعاریف

آژیر: وسیله‌ای است هشداردهنده که درصورت بروز خطر، توسط سیستم اعلام حریق فعال شده و با تولید صدایی با قدرت کافی، ساکنین و متصرفان را آگاه می‌سازد.

باتری خشک: نوعی باتری که در ساخت آن از مواد اسیدی و مایع استفاده نشده باشد.

پانل مرکزی اعلام حریق: دستگاهی است که تمام اجزاء سیستم اعلام در یک منطقه حفاظت‌شده، از طریق این دستگاه پایش شده و درصورت دریافت هرگونه علامت بروز آتش‌سوزی و یا خرابی، از طریق تحریک دستگاه‌های هشداردهنده، خبررسانی می‌کند.

تصرف‌های نه‌گانه: تصرف‌های نه‌گانه شامل: تصرف‌های مسکونی، آموزشی-تربیتی، درمانی و مراقبتی، تجمعی، اداری و حرفه‌ای، کسبی و تجاری، صنعتی، انباری و تصرف‌های مخاطره‌آمیز می‌باشد.

۱- تصرف کم‌خطر: تصرفاتی هستند که مقدار و یا میزان اشتعال محتویات آن کم بوده و میزان نرخ حرارت آزادشده از حریق‌های احتمالی آنها، پایین است.

۲- تصرف میان‌خطر (گروه ۱) : تصرفاتی که میزان احتراق در آنها کم، مقدار مواد سوختنی متوسط و ارتفاع توده‌های مواد سوختنی از ۴/۲ متر بیشتر نباشد. در این تصرفات، حریق‌های با نرخ آزادسازی حرارتی متوسط موردانتظار است.

تصرف میان‌خطر (گروه ۲): تصرفاتی که مقدار و قابلیت احتراق محتویات، متوسط تا زیاد است و ارتفاع توده‌های محتویات با نرخ احتراق متوسط بیش از ۶۶/۳ متر و ارتفاع توده‌های محتویات با نرخ اشتعال بالا، بیش از ۴/۲ متر است.

۳- تصرف پرخطر (گروه ۱): تصرفاتی که قابلیت احتراق محتویات بسیار بالا بوده و گرد و خاک، پرز و ضایعات موجود، منجر به ایجاد حریق‌های با قابلیت گسترش سریع و امکان سرایت بالا با نرخ بالای آزادسازی حرارت می‌شوند. در این تصرفات، مایعات قابل‌اشتعال وجود نداشته یا اندک است.

تصرف پرخطر (گروه ۲): تصرفاتی با مقادیر متوسط یا بالای مایعات قابل‌احتراق یا قابل‌اشتعال و یا تصرفاتی که حفاظت از مواد قابل‌احتراق بسیار مهم و گسترده است.

چراغ نشانگر حریق: چراغی است که با شدت نور مطابق استانداردهای معتبر و با رنگ مشخص، جهت آگاهی افراد حاضر در محیط حفاظت‌شده مورد‌استفاده قرار می‌گیرد.

درب دودبند: ترکیبی از درب، قاب، لولا و دیگر متعلقات می‌باشد که از حرکت دود توسط محدودکردن مقدار هوایی که می‌تواند از میان درب‌های بازشو عبور کند، جلوگیری می‌کند.

درب مقاوم حریق: دربی که با انجام «آزمایش حریق استاندارد» حائز شرایط مقاومت و محافظت در برابر حریق، در مدت زمان مشخص باشد.

دریچه‌های دمنده: دریچه‌های سقفی یا دیواری‌ای است که جهت دمیدن هوای تازه، ازطریق دستگاه‌های هواساز، کولر، فن فشار مثبت و یا هوای تازه به داخل فضا، در نظر گرفته می‌شود.

دیوار کاذب: جداکننده‌هایی از جنس چوب، پی‌وی‌سی و یا مصالح ساختمانی سبک است که به‌صورت موقتی یا دائم، تفکیک نسبی فضاها را انجام می‌دهند.

زون اعلام حریق: منطقه‌ای شامل یک یا چند فضا که باتوجه به کاربری فضاها و گستردگی آنها، مشخص‌شده و شامل ادوات اعلام حریق نظیر: کاشف، شستی و … بوده و در پانل مرکزی به‌صورت جداگانه تعریف می‌شود.

هر زون اعلام حریق باید دارای شرایط زیر باشد:

¡ مساحت هر زون اعلام حریق نباید از ۲۰۰۰ مترمربع تجاوز نماید.

ادامه این مطلب ویژه کاربران عضو می باشد، لطفاً وارد شوید

نویسنده :

نمایشگاه cpse نمایشگاه isaf نمایشگاه cpse
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

سامپاک پایرواجلاس سالانه جوامع ایمن ایراننمایشگاه ایپاس 2017کنفرانس ملی مدیریت کلانشهر ها سومین همایش تخصصی رفتار شناسی حریقتبليغات تبليغات
test