دوشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ - Monday 19 February 2018
کد خبر : 19103
تاریخ انتشار : شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۶
بازدید: بازدید: 3811

مقاله

مروری بر ضوابط ملاک عمل سیستم‌های کشف و اعلام حریق


۳۰۱
رشد روزافزون جمعیت و نیاز به مسکن و همچنین گسترش اماکن اداری، تجاری و ... در کلان‌شهر تهران، افزایش ساخت‌وساز را به دنبال داشته است. با استناد به آمار و ارقام حوادث ارجاع‌شده به این سازمان، متأسفانه عدم آگاهی از اصول ایمنی ساختمان‌ها و بعضاً کوتاهی افراد مسئول، هر ساله حوادث و سوانح تلخ بسیاری را موجب شده و خسارات مالی و جانی فراوانی را به شهروندان محترم تحمیل می‌نماید.

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

 

 

رشد روزافزون جمعیت و نیاز به مسکن و همچنین گسترش اماکن اداری، تجاری و … در کلان‌شهر تهران، افزایش ساخت‌وساز را به دنبال داشته است. با استناد به آمار و ارقام حوادث ارجاع‌شده به این سازمان، متأسفانه عدم آگاهی از اصول ایمنی ساختمان‌ها و بعضاً کوتاهی افراد مسئول، هر ساله حوادث و سوانح تلخ بسیاری را موجب شده و خسارات مالی و جانی فراوانی را به شهروندان محترم تحمیل می‌نماید.

از این روی سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران بر آن شده است تا با کنترل و نظارت بر رعایت اصول ایمنی در طراحی و اجرای ساختمان‌ها، ضمن بهبود ساخت‌وسازها، آسایش شهروندان را تأمین نماید. در این راستا گردآوری ضوابط و مقررات ایمنی ساختمان در دستور کار معاونت پیشگیری و حفاظت از حریق این سازمان قرار گرفت تا ضمن راهنمایی مسئولین محترم دفاتر فنی و مهندسین گرامی، بستر مناسبی جهت اطلاع‌رسانی به اربابان رجوع فراهم آید. مجموعه ضوابط و مقررات ایمنی آتش‌نشانی، در سه بخش ضوابط ایمنی معماری، ضوابط ایمنی تأسیسات مکانیکی و اطفاء حریق و همچنین ضوابط ایمنی تأسیسات الکتریکی و اعلام حریق گردآوری شده است.

ضوابط سیستم‌های کشف و اعلام حریق شامل: انتخاب انواع کاشف‌ها، کارکرد و شرایط استفاده آنها، نحوه طراحی، جانمایی و نصب آنها در فضاهای مختلف، پنل‌های مرکزی اعلام حریق، سیستم‌های هشدار دستی و اتوماتیک و … می‌باشد. این ضوابط براساس دو استاندارد معتبر و مرتبط NFPA-72 (مجموعه دستورالعمل‌ها و استاندارد‌های ایمنی و آتش‌نشانی ایالات متحده امریکا – فصل اعلام حریق) و BS-EN54 (مجموعه دستورالعمل‌ها و استانداردهای ایمنی و آتش‌نشانی اتحادیه اروپا – فصل اعلام حریق) استخراج شده است. طراحی و اجرای سیستم‌های کشف و اعلام حریق توسط شرکت‌های مجری باید تنها براساس ضوابط ذکرشده باشد. شرایط طراحی با استناد به یکی از استانداردهای ذکرشده، مورد پذیرش سازمان است و امکان استفاده هم‌زمان از هر دو استاندارد در یک پروژه (نیمی از یک استاندارد و نیمی از استاندارد دیگر) وجود ندارد.

 

تعاریف

آژیر: وسیله‌ای است هشداردهنده که درصورت بروز خطر، توسط سیستم اعلام حریق فعال شده و با تولید صدایی با قدرت کافی، ساکنین و متصرفان را آگاه می‌سازد.

باتری خشک: نوعی باتری که در ساخت آن از مواد اسیدی و مایع استفاده نشده باشد.

پانل مرکزی اعلام حریق: دستگاهی است که تمام اجزاء سیستم اعلام در یک منطقه حفاظت‌شده، از طریق این دستگاه پایش شده و درصورت دریافت هرگونه علامت بروز آتش‌سوزی و یا خرابی، از طریق تحریک دستگاه‌های هشداردهنده، خبررسانی می‌کند.

تصرف‌های نه‌گانه: تصرف‌های نه‌گانه شامل: تصرف‌های مسکونی، آموزشی-تربیتی، درمانی و مراقبتی، تجمعی، اداری و حرفه‌ای، کسبی و تجاری، صنعتی، انباری و تصرف‌های مخاطره‌آمیز می‌باشد.

۱- تصرف کم‌خطر: تصرفاتی هستند که مقدار و یا میزان اشتعال محتویات آن کم بوده و میزان نرخ حرارت آزادشده از حریق‌های احتمالی آنها، پایین است.

۲- تصرف میان‌خطر (گروه ۱) : تصرفاتی که میزان احتراق در آنها کم، مقدار مواد سوختنی متوسط و ارتفاع توده‌های مواد سوختنی از ۴/۲ متر بیشتر نباشد. در این تصرفات، حریق‌های با نرخ آزادسازی حرارتی متوسط موردانتظار است.

تصرف میان‌خطر (گروه ۲): تصرفاتی که مقدار و قابلیت احتراق محتویات، متوسط تا زیاد است و ارتفاع توده‌های محتویات با نرخ احتراق متوسط بیش از ۶۶/۳ متر و ارتفاع توده‌های محتویات با نرخ اشتعال بالا، بیش از ۴/۲ متر است.

۳- تصرف پرخطر (گروه ۱): تصرفاتی که قابلیت احتراق محتویات بسیار بالا بوده و گرد و خاک، پرز و ضایعات موجود، منجر به ایجاد حریق‌های با قابلیت گسترش سریع و امکان سرایت بالا با نرخ بالای آزادسازی حرارت می‌شوند. در این تصرفات، مایعات قابل‌اشتعال وجود نداشته یا اندک است.

تصرف پرخطر (گروه ۲): تصرفاتی با مقادیر متوسط یا بالای مایعات قابل‌احتراق یا قابل‌اشتعال و یا تصرفاتی که حفاظت از مواد قابل‌احتراق بسیار مهم و گسترده است.

چراغ نشانگر حریق: چراغی است که با شدت نور مطابق استانداردهای معتبر و با رنگ مشخص، جهت آگاهی افراد حاضر در محیط حفاظت‌شده مورد‌استفاده قرار می‌گیرد.

درب دودبند: ترکیبی از درب، قاب، لولا و دیگر متعلقات می‌باشد که از حرکت دود توسط محدودکردن مقدار هوایی که می‌تواند از میان درب‌های بازشو عبور کند، جلوگیری می‌کند.

درب مقاوم حریق: دربی که با انجام «آزمایش حریق استاندارد» حائز شرایط مقاومت و محافظت در برابر حریق، در مدت زمان مشخص باشد.

دریچه‌های دمنده: دریچه‌های سقفی یا دیواری‌ای است که جهت دمیدن هوای تازه، ازطریق دستگاه‌های هواساز، کولر، فن فشار مثبت و یا هوای تازه به داخل فضا، در نظر گرفته می‌شود.

دیوار کاذب: جداکننده‌هایی از جنس چوب، پی‌وی‌سی و یا مصالح ساختمانی سبک است که به‌صورت موقتی یا دائم، تفکیک نسبی فضاها را انجام می‌دهند.

زون اعلام حریق: منطقه‌ای شامل یک یا چند فضا که باتوجه به کاربری فضاها و گستردگی آنها، مشخص‌شده و شامل ادوات اعلام حریق نظیر: کاشف، شستی و … بوده و در پانل مرکزی به‌صورت جداگانه تعریف می‌شود.

هر زون اعلام حریق باید دارای شرایط زیر باشد:

¡ مساحت هر زون اعلام حریق نباید از ۲۰۰۰ مترمربع تجاوز نماید.

ادامه این مطلب ویژه کاربران عضو می باشد، لطفاً وارد شوید

نویسنده :

چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

test