دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷ - Monday 20 August 2018
کد خبر : 9671
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۹
بازدید: -

مروری بر خاطرات ۲۰ ساله یک آتش نشان


مروری بر خاطرات یک آتش نشان

ورق‌های رنگ برگشته میان چمدان قهوه‌ای خوش‌رنگ پدر که سال‌هاست گوشه کمد جا خوش کرده است را زیر و رو می‌کنم. پی عکس‌هایی از عمو محمد، دوستی از میان دوستان صمیمی پدرم. او که مرد آتش خطابش می‌کردند اما همیشه صورتش مثل گل، خندان بود و با نشاط. هرچه یاد داریم، مرد آتش، همیشه شاد بود جز وقت‌هایی که آتش مقهورش می‌کرد یا به کسی […]

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

ورق‌های رنگ برگشته میان چمدان قهوه‌ای خوش‌رنگ پدر که سال‌هاست گوشه کمد جا خوش کرده است را زیر و رو می‌کنم. پی عکس‌هایی از عمو محمد، دوستی از میان دوستان صمیمی پدرم. او که مرد آتش خطابش می‌کردند اما همیشه صورتش مثل گل، خندان بود و با نشاط.

هرچه یاد داریم، مرد آتش، همیشه شاد بود جز وقت‌هایی که آتش مقهورش می‌کرد یا به کسی آسیبی می‌رساند و … حالا او را میان یادداشت‌های پدرم جست‌وجو می‌کنم، میان عکس‌هایی که با دوربین پلاروید گرفته بودند و … میان جست و جو، صدای یا الله گفتن‌هایش وقتی به خانه‌مان می‌آمد در گوشم پژواک می‌شود و لبخند و ردیف سفید دندان‌هایش مقابل چشمم متجلی. عمو محمد برای من اسطوره بود که در خاطراتمان ماند و ثبت شد و حالا هم که به میانسالی رسیده‌ام، هنوز او را هرجا حرف قهرمان می‌شود، به خاطر می‌آورم.

به گزارش پایگاه خبری بامنا به نقل از ایسنا، حالا و پس از سال‌ها، مردی از خیل مردان آتش‌نشان، مقابلم نشسته است، مردی که برایم عمو محمد، مرد آتش را تداعی می‌کند. لبخند مهربانش، دل پر زخمش، دست‌دادن‌های محکم و یا الله گفتن‌هایش.

حرف‌های این آتش‌یار، بیشتر یادآوری ایثار همکارانش است، آتش‌نشانانی که او ایثارگر خطابشان می‌کند و مدام لزوم قدردانی از آنان را یادآور می‌شود.

با فرشاد مویدی، معاون عملیاتی آتش‌نشانی شهرداری شیراز، جند برگ از دفتر خاطرات ۲۰ ساله‌اش را ورق زدیم، گاهی حالمان خوب شد، گاه بغض کردیم و گاهی هم چشم‌هایمان بغض را طاقت نیاورد و خیس شد! اما خوب‌ها را بیشتر نوشتیم و بغض‌ و گریه‌ها، لابه‌لای دفتر خاطرات، بایگانی ماند تا وقتی دیگر …..

 چطور شد که تصمیم گرفتی آتش نشان باشی؟

مویدی: بیست سال قبل، کپسول‌های آتش نشانی را شارژ می‌کردم، همان‌روزها امدادرسانی به شهروندان جزو علاقه‌مندی‌هایم بود و فرصتی پیش آمد و آزمون آتش‌نشانی دادم و وارد این حرفه شدم.

 یعنی آتش‌نشان بودن را به‌عنوان یک شغل انتخاب کردی؟

مویدی: آتش‌نشانی بیشتر از یک شغل و حرفه است، برای آتش‌نشان بودن باید شجاعت، ایثار و البته قدرت تصمیم‌گیری سریع را داشت. برای آتش‌نشان حقوق و مزایا کمترین اهمیت را دارد، زندگی‌اش وقف کار خواهد بود. وقتی صدای زنگ حریق به صدا در می‌آید، آتش نشان تمام مشکلات و گرفتاری‌های خود را فراموش می‌کند و به محل وقوع حادثه می‌شتابد. موقع آتش سوزی حتی اعضای خانواده حادثه دیده هم از ترس نمی‌توانند کاری انجام دهند اما آتش‌نشان جانش را کف دست می‌گیرد و به دل آتش می‌زند.

 به دلیل نداشتن امکانات آتش‌نشان‌ها، کسی برای ورود به آتش تلاش نمی‌کند و منتظر می‌مانند؟

مویدی: آتش‌نشان انسان آهنی نیست، مثل بقیه انسان‌ها، گوشت و پوست دارد، اما همیشه فرصت پوشیدن لباس ضد حریق وجود ندارد، آتش‌نشان وقتی حس کند هم‌نوعش در خطر است، فرصت‌سوزی نمی‌کند، بارها پیش آمده که با لباس معمولی در آتش رفته‌ام، البته توبیخ هم شده‌ام!! در آن لحظه، به فکر ایمنی خودمان نیستیم، شاید پشیمان هم بشویم اما گاه لحظه‌ها سرنوشت ساز است.

گاهی پا به‌پای خانواده حادثه دیده گریه کرده‌ایم، در یکی از عملیات‌ها جسد دختری را پس از چند روز در چاه یافتیم، حتی خانواده‌اش نزدیک نمی‌شدند، اما بچه‌های آتش نشان مجبور بودند جسد را از گودال بیرون بیاورند.

 البته نجات دادن فرد حادثه دیده هم باید بسیار دلچسب باشد

مویدی:‌ هر وقت عملیات به نجات فردی ختم می‌شود، تا چند روز حالمان خوب است، در یکی از عملیات‌ها پسربچه‌ای در نبود والدین با کبریت خانه را آتش زده بود. دود زیاد احتمال خفگی و انفجار را افزایش داده بود. نیروهای ارتفاع از پنجره آشپزخانه وارد شدند و جان بچه را نجات دادند.

یکبار هم پدر خانواده‌ای با ۱۲۵ تماس گرفت که به سختی حرف می زد، حتی نمی توانست آدرس را بگوید. اشتراک تاکسی سرویس را پرسیدیم و به سختی توانستیم از طریق آژانس محله، خانه را پیدا کنیم. او و خانواده اش دچار گاز گرفتگی شده بودند اما خوشبختانه نجات پیدا کردند.

 تا به حال برای گرفتن حیوان خطرناکی هم اعزام شده‌ای؟

مویدی: چند باری اتفاق افتاده اما جالب‌ترین آن مربوط به چند سال پیش است. روزی از کلانتری سلطان‌آباد تماس گرفتند که در یک پیکان مار دیده‌اند. این ماشین بر اثر بی احتیاطی راننده، واژگون و به کلانتری منتقل شده بود. صاحب خودرو دوره گرد بود و در جعبه اش ۲ مار پیتون قطور داشت، خودش را با ماشین اورژانس برده بودند و یادش رفته بود که این موضوع را به ماموران بگوید. مارها را گرفتیم و تحویل محیط زیست دادیم.

 چه نکته‌ای شغل آتش نشانی را سخت‌تر می‌کند؟

مویدی: اینکه نمی‌دانیم در محل حادثه چه چیزی در انتظار ماست. نوع حریق و مختصات محل را نمی‌دانیم که این موضوع کار ما را دشوارتر می‌کند. صبح یکی از عملیات‌های شبانه متوجه شدیم در کنار پای ما چاه عمیقی وجود داشته که ما آن را ندیده بودیم.

سازمان آتش نشانی مزاحم تلفنی هم دارد؟

مویدی: بله اما تعداد آنها کمتر شده است. سازمان آتش نشانی هم به دلیل اینکه اقدام قانونی مراحل زمان بری دارد، گذشت می‌کند. یک نفر ۹۰۰ بار از طریق تماس تلفنی مزاحمت ایجاد کرد، شکایت کردیم و حکم محکومیت را از قاضی گرفتیم اما متوجه شدیم معلول ذهنی است و منصرف شدیم.

 اگر آتش نشان نمی‌شدی چه شغلی را انتخاب می‌کردی؟

مویدی: فقط آتش نشان. یک پسر دانشجو دارم، او هم به این حرفه علاقه‌مند شده است.

 در این صورت نگرانی مادر خانواده چند برابر می‌شود؟

مویدی: خوشبختانه همسرم با اینکه همیشه می‌ترسد و نگران است، شرایط شغلی مرا درک می‌کند. یک آتش نشان همیشه بوی آتش و دود می‌دهد. چهارشنبه سوری برای همه خانواده‌ها زمان خوش گذرانی است اما در آن شب، کار و اضطراب ما از همیشه بیشتر می‌شود، بیشتر تعطیلات نیز باید در محل کار حاضر باشیم.

 تا به حال خودت باعث آتش سوزی شدی؟

مویدی: کلاس چهارم دبستان بودم که با واژگون کردن چراغ علاءالدین عامل حریق شدم اما خوشبختانه کسی دچار حادثه نشد.

 وضعیت امکانات آتش نشانی شیراز چطور است؟

مویدی: آتش نشانی شیراز ۱۶ ایستگاه و “استیشن” دارد. تا پایان امسال نیز ۲ ایستگاه دیگر به بهره‌برداری می‌رسد. البته احداث ۲ ایستگاه دیگر هم در مرحله طراحی است و امیدواریم تا پایان سال آینده افتتاح شود. برای هر ۵۰ هزار نفر باید یک ایستگاه در نظر گرفته شود که با این حساب هنوز به ۱۵ ایستگاه دیگر نیاز داریم. البته تجهیزات اطفای حریق برای خدمات رسانی بهتر به شهروندان به روز شده است.

 آیا با خودسوزی هم مواجه شده‌اید؟

مویدی: متاسفانه در همین ۲ ماه اخیر ۲ دختر در محور چمران خود را به آتش کشیده و از دست رفته‌اند که اظهار نظر در این موضوع به آتش نشانی مربوط نمی‌شود.

 چه توصیه‌های برای شهروندان داری؟

مویدی: با فرا رسیدن فصل سرما مراقب گاز گرفتگی باشند، مرگ خاموش بسیار دردناک است. بیشترین عامل این حادثه دلخراش تغییر کاربری پارکینگ‌ها به منازل مسکونی است. همچنین افراد نباید هنگامی که در کابین‌هایی مانند آسانسور گیر می‌کند خودسرانه اقدام کنند. چندی پیش دختر خردسالی بین ۲ طبقه گیر کرد و از دست رفت. دوگانه سوز کردن خودروها هم حتما باید زیر نظر متخصص و با رعایت نکات استاندارد انجام شود. در هنگام بارندگی هم نباید کوهنوردی کنند زیرا احتمال صاعقه و مفقود شدن به دلیل قرار گرفتن در نقطه کور وجود دارد. شهروندان باید با دیدن آتش سوزی بلافاصله با آتش نشانی تماس بگیرند و مدیریت زمان در هنگام حادثه مهم ترین عامل نجات افراد است.

منبع : ناموجود
نویسنده : ناموجود

چه امتیازی می دهید؟
5 / 1.00
[ 1 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 938
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

test