جمعه ۶ مرداد ۱۳۹۶ - Friday 28 July 2017
کد خبر : 18017
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۶ - ۱۶:۰۲
بازدید: بازدید: 1111

مقاله

قوانین وآئین نامه های حمل ونقل مواد خطرناک


articles-barchasb_636380004
تدوين قوانين حمل ونقل مواد خطرناك داراي يك قرن سابقه مي باشد با وجود اين هنوز درگوشه وكنار دنيا حتي دركشورهايي كه پيشرفته ترين قوانين را دارا مي باشند حوادث مواد شيميايي و خطرناك روي مي دهد

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

ناصررهبر- کارشناس ارشد شیمی کارشناس ارشد سازمان آتش نشانی تهران

E-mail: nsr.rahbar@gmail.com

ارایه: کنفرانس مواد خطرناک ، ۱۳۸۷

چکیده

تدوین قوانین حمل ونقل مواد خطرناک دارای یک قرن سابقه می باشد با وجود این هنوز درگوشه وکنار دنیا حتی درکشورهایی که پیشرفته ترین قوانین را دارا می باشند حوادث مواد شیمیایی و خطرناک روی می دهد و بشر و محیط زیست را مورد تهدید قرار میدهد. حمل و نقل مواد خطرناک به لحاظ حساسیت ها و خطرات همراه ، همواره هزینه های سنگینی دارد که مدیران صنایع تلاش می کنند در این هزینه ها به هر قیمتی صرفه جویی نمایند و آثار آن در حوادث و پخش آلودگی ها خود را نشان میدهد. قوانین  ADR,RID ، حمل ونقل دریایی و هوایی بین المللی تلاشی جهانی درجهت پیشگیری و کنترل این حوادث می باشد . در ایران هیات وزیران در مورخه ۲۷/۱۲/۱۳۸۰ آئین نامه ۴۵ ماده ای همراه با ضمایم مربوطه را جهت حمل و نقل جاده ای تصویب نمود که برگرفته از توافق نامه جهانی ADR می باشد. در این مقاله برخی از اصول این آیین نامه آورده شده و مورد بررسی قرار گرفته است. اشکال موجود دراین آئین نامه ، عدم وجود اهرمهای قانونی و ضمانت های اجرایی وپیش بینی بودجه های لازم جهت اجرایی نمودن آن می باشد. این آئین نامه وضعیتی مانند دیگر آئین نامه های ایمنی پیدا نموده است.

مقدمه

وجود هزاران نوع ماده شیمیایی و استفاده های مختلف از آن موجب گردیده که این مواد در کنار مزایا و خدماتی که برای انسان دارد سبب سلب آسایش و سلامتی او گردند.

با توجه به  رشد روز افزون حمل و نقل کالا به وسیله خودروهای جاده ای اعم از حمل و نقل داخلی و یا صادرات ، واردات و به ویژه ترانزیت و از طرفی موقعیت خاص جغرافیایی، ایران  به عنوان پل ارتباطی بین اروپا و آسیا   و نقش کلیدی و تعیین کننده آن در شکوفایی و  رونق تجارت شرق و غرب،  لازم است ایران از این فرصت ها به نحو مطلوب بهره برداری و نقش خود را در تعامل با کشورهای مستقل مشترک المنافع ( CIS ) و چین و ویتنام از یک طرف و کشورهای ترکیه و سوریه و سایرکشورهای خاورمیانه و اروپایی از طرف دیگر ایفا نماید.  در راستای اهداف مذکور در حال حاضر وزارت راه بطور همزمان در چند سازمان بین المللی عضویت  داشته و برحسب مورد تابع مقررات مربوطه  به ویژه شرایط و ضوابط کالاهای خطرناک می باشد[۱] [۲].

در این مقررات بایستی ۵ محور اصلی مورد بحث قرار گیرد که عبارتند از :

  1. شناسایی و طبقه بندی کالاها
  2. بر چسب ها و علائم ایمنی
  3. وظایف و مسئولیت های افراد و واحدهای درگیر (صاحب کالا، و فرستنده کالا، پرسنل واحدهای اجرایی مرتبط با حمل کالاو …)
  4. مستندات و مدارک حمل کالاهای خطر ناک
  5. راهنمای اقدامات فوری برای شرایط اضطراری و بحرانی

بدین ترتیب می توان با نگرش سیستمی به حمل کالاهای خطرناک ،موجب افزایش ظرفیت ناوگان در حمل کالاهای خطرناک با ایمنی لازم و کافی گردید. تمامی کالاهای خطرناک  در هریک از مقررات مذکور طبق فهرست توصیه شده از طرف سازمان ملل طبقه بندی شده اند و براین اساس  هر کالائی  جزء کالاهای خطرناک محسوب  گردد دارای یک کد چهار رقمی میباشد که به  کد UN  معروف است .

 

تعریف کالای خطرناک

عبارتند از مواد یا محصولاتی که در زمان جابجایی ، عملیات بارگیری یا تخلیه و نگهداری ممکن است باعث انفجار، آتش سوزی، خرابی تجهیزات فنی و سایرکالاها و نیز مرگ ، مسمومیت ، آسیب ، سوختگی ،  تشعشع و یا بیماری انسان یا حیوان گردد.

 

صدور بارنامه برای کالاهای خطرناک

بارنامه مدرک قرارداد حمل است که متصدی در قبال دریافت کرایه حمل صادر می نماید و بر اساس آن تعهد حمل کالا را از نقطه ای به نقطه دیگر می پذیرد. بارنامه در حمل و نقل ریلی الزاما همراه واگن بوده و بعنوان شناسنامه بار کلیه اطلاعات مربوط به کالاهای مورد حمل درآن ثبت می گردد. لذا براساس آن میتوان به ماهیت کالایی برده و  در صورت بروز حادثه ، اتفاق و یا ضرورتهای دیگر اقدامات احتیاطی ، ایمنی و… متناسب با آن را بعمل آورد.

 

موارد مندرج دراظهارنامه و بارنامه

برای حمل بار فرستنده باید تقاضای حمل بار(اظهارنامه) را که حاوی اطلاعات زیر باشد امضا نموده و تسلیم ایستگاه یا انبار مبدا نماید:

تاریخ تقاضا، نام کامل و نشانی فرستنده ، نام کامل و نشانی گیرنده، مبدا، مقصد،نوع ومشخصات جنس،وزن حقیقی جنس،تعداد و علامت بسته ها، نوع بسته بندی وسایر مشخصاتی که در برگ تقاضای حمل بار(اظهارنامه) ذکرمی شود.

علاوه برآن  برای حمل ونقل کالاهای خطرناک فرستنده موظف است موارد زیر را نیزدر بارنامه یا اظهارنامه(برحسب مورد)ذکرو مدارک مورد نیاز زیر را ارائه نماید:

_ نام دقیق و صحیح محموله(درج عناوین کلی شیمیایی ، مواد دارویی و عناوین تجاری مجاز نمیباشد)

_ کد UN محموله(شماره چهار رقمی سازمان ملل)

_ شماره کلاس و زیرکلاس

_ شماره علامت خطرو برچسب ها(روی بسته ، واگن یاکانتینر)

_ قید شماره قراردادهای ویژه(تخصصی) حمل کالاهای خطرناک در صورت موجود بودن

_در صورت بارگیری مشترک مجاز، وزن هربار به تفکیک با مشخصات کامل بیان شود.

_ درج شماره کارت احتیاطی

_ درج مهرآرایش قطارو مهرعبارات اضافه در بارنامه

 

اطلاعات و داده های مندرج در جدول شناسایی و عملیات

جدول شناسایی وعملیات شامل مشخصات وخصوصیات  کالاهای خطرناک شامل UN  ، شماره NHM  ، شماره برچسبها وعلائم موردنیاز ، کلاس خطر ، شماره ردیف در جدول RID ، شماره کد خطر ، عبارت ستون یازده بارنامه ، بسته بندی سازمان ملل ، نوع مخزن ، حائل ، عملیات مانوری ، عبارات اضافه و… می باشد

کد UN : سازمان ملل برای شناسایی و حمل کالاهای خطرناک دستورالعمل هایی را بر اساس مقررات  بین المللی اینگونه کالاها تدوین نموده است. برای شناسایی کالاهای خطرناک یک عدد چهار رقمی به هر کالا اختصاص داده شده است که این عدد چهار رقمی شماره سازمان ملل یا اصطلاحاً کد ( UN ) نامیده می‌شود. در واقع این کد به عنوان کلید رمز برای شناسایی کالاهای خطرناک می‌باشد زیرا با دانستن این کد می توان به اطلاعات زیادی که برای حمل و بسته بندی و … مورد نیاز است دست یافت .

کلاس خطر : این ستون مبین کلاس خطرکالا می باشد و تعلق هریک از کالاهای خطرناک را به کلاس بندی ۹ گانه نشان می دهد.

شماره رده یا ردیف در جدول : این شماره نمایانگر ردیف ماده مورد نظر در جدول موجود در ضمیمه دو SMGS یا  RIDمربوط به کلاسی است که آن ماده در آن طبقه بندی می‌شود که شامل یک بخش عددی ( نشان دهنده ردیف در جدول ) و یک بخش حروفی میباشد . در این ستون از سه حرف a,b,c  استفاده شده که میزان خطر ماده را نشان می‌دهند و عمدتاً حرف ( a) مواد داری درجات خطر بالا ، حرف ( b ) مواد خطرناک و حرف (  c  ) مواد دارای درجات پائین خطر را نشان می‌دهند.

کد خطر : نشان دهنده  نوع خطرات کالامی باشد زیرا برخی ازکالاهای خطرناک ممکن است علاوه بر خطرات کلاس مربوطه دارای خطر یک یا دو کلاس دیگر نیز باشند . اعداد این ستون یک رقمی ، دو رقمی و حداکثر سه رقمی است . که اولین رقم نشان دهنده این است که ماده به چه کلاسی تعلق دارد دومین رقم به این معنی است که خطر بعدی ماده چیست که چنانچه این رقم صفر باشد نشان دهنده این است که آن ماده فقط خطرات همان کلاس را دارد . به عنوان مثال اگر کد خطر ماده ای ۴۰ باشد مفهومش این است که کالای مورد نظر فقط خطرات کلاس ۴ را دارد و اگر ۴۴ باشد نشان دهنده شدت خطر کلاس ۴ می باشد.وجود رقم سوم به منزله خطر سوم کالا می باشد . به این معنی که ماده دارای خطرات بیش از دو کلاس می‌باشد.

مثلاً درخصوص آمونیاک کد خطر ۲۸۶ X میباشد . یعنی این ماده در حالت اصلی و به صورت گاز قابلیت اشتعال ( کلاس ۲ ) داشته و در ضمن سمی نیز میباشد ( کلاس ۶-۱ ) و در واکنش با آب حالت قلیایی و خورندگی پیدا می‌کند ( کلاس ۸ )در این ستون حرف X نشانه این است که آن ماده با آب واکنش خطرناک ایجاد می نماید.

نکته : اعداد ستون کد خطر درخصوص کلاس ۱ یک رقمی بوده ، به این معنا که ترکیبی از زیرکلاس مربوطه و گروه تطبیقی آن میباشند . بعنوان مثال در مورد کد خطر D 1-1 ، مفهوم آن مجموعه ای از تعریف مربوط به زیر کلاس ۱-۱ و گروه تطبیقی D میباشد.

شماره NHM : سازمان UIC برای شناسایی کلیه کالاها جهت حمل و نقل روان تر اقدام به گروه بندی کالاها و تعیین یک شماره چهار رقمی برای هر گروه نموده و با توجه به تقسیم هر گروه به زیرگروههای مختلف دو عدد و با تقسیم هر زیرگروه به کالاهای مشخص دو عدد دیگر به آن افزوده است به طوریکه هر کالای مشخص دراین سیستم با یک عدد هشت رقمی شناخته می‌شود . این عدد در گمرکات نیز برای شناسایی کالا به عنوان تعرفه گمرکی بکا رمیرود.

شماره برچسب : شماره برچسب و یا علامتی است که باید بر روی بسته ها ، واگنها وکانتینرها جهت مشخص نمودن نوع محموله آنها الصاق گردد .

عبارت ستون ۱۱ بارنامه : عبارت خلاصه شده ای است که مشخص کننده نوع خطر ماده میباشد. که این عبارت می‌بایست در ستون ۱۱ بارنامه برای کالاهای خطرناک درج گردد . مثلاً برای کنجاله با کد ۲۲۱۷ = UN کالای خطرناک کلاس ۴-۲ عبارت ‹‹ خود افروز ›› بکار می‌رود .

 

بسته بندی سازمان ملل

نوع بسته بندی استاندارد ( I,II,III ) برای هر ماده بیان شده است . در صورتیکه بیش از یک گروه بسته بندی برای یک ماده بیان شود بسته بندی باید براساس معیاربندی خطرات مشخص گردد . یعنی بسته بندی باید بکار رود که برای درجه بالای خطر مورد استفاده قرار می‌گیرد.در الزامات تخصصی بسته بندی برای هر کلاس ، سه گروه بسته بندی ، بسته به میزان خطری که ماده مورد حمل از خود نشان می‌دهد ، پیش بینی می‌کنند :

گروه بسته بندی I  : برای مواد گروه ( a ) ، به شدت خطرناک

گروه بسته بندی II : برای مواد گروه ( b ) ، با خطر متوسط

گروه بسته بندی III : برای مواد گروه ( c ) ، با خطر کم

معمولاً در علامتگذاری بعد از شماره بسته بندی حرفی می‌آید که مبین گروه موادی است که نوع ساختمان موجود برایشان مجاز است یعنی :

X – برای ظروف مورد استفاده برای مواد مربوط به گروههای بسته بندی I,II,III

Y – برای ظروف مورد استفاده برای مواد مربوط به گروههای بسته بندی II,III

Z – برای ظروف مورد استفاده برای مواد مربوط به گروه بسته بندی III

روش،گونه، نوع وکد بسته بندی: این ستون مشخص کننده نوع و جنس  ظروفی است که کالاهای خطرناک بایستی در آن ها بسته بندی شوند که از تعدادی پارامتر عددی و حرفی تشکیل شده است  که توضیحات آن در ادامه می آید. بعنوان مثال  بسته بندی با مشخصه ۱H3  به مفهوم این است که این کالا در گالن، از جنس پلیمر با کفی فوقانی ثابت بسته بندی شده است.

نوع حمل واگنها وکانتینرهای مجاز: این ستون بیانگرنحوه حمل  و نوع وسیله ای است که برای حمل و نقل هریک ازکالاهای خطرناک  مورد نظر مجاز شمرده شده است.

ممنوعیت بارگیری مشترک:  این ستون مشخص مینماید که  کالای خطرناک از یک کلاس  با  کالاهای خطرناک   کدام یک ازکلاسها نباید بطور مشترک بارگیری گردد. به عنوان مثال گوگرد با کد UN=1350 که دارای کلاس خطر۱-۴ می باشد را نباید با بسته های بار حاوی مواد و محصولات دارای علائم خطر شماره ۱ ،۴-۱ ،۵-۱ و۶-۱  به طور مشترک بارگیری نمود.

عبارات اضافه : منظور از عبارات اضافه خواصی است که ماده علاوه برخواص مربوط به کلاس خود، دارای آن  خواص نیز می‌باشد. (این ستون فقط درجدولی که براساس کد UN تنظیم گردیده تکمیل شده است.)

شماره کارت احتیاطی : کارت احتیاطی  وبعبارت دیگر فرم کارت احتیاطی برگه ای است که در برگیرنده مشخصات فیزیکی و شیمیایی ماده و نحوه استفاده درست از آن ، اقدامات احتیاطی در حین حمل و نقل و انبار کردن مواد، نحوه اطفاء حریق ، استفاده از تجهیزات ایمنی ، اطلاعات بهداشتی ، پیشگیری و کمکهای اولیه پس از بروز سانحه میباشد.

 

انواع ظروف بسته بندی

تعیین نوع بسته بندی کالاهای خطرناک با توجه به جدول مشخصات کالاهای خطرناک و بر اساس تعاریف زیر انجام میشود:

کد ۰: ظروفی است که در سطح مقطع عرضی دارای شکل دایره ، بیضی ، راست گوشه (و نیزمخروطی شکل)می باشند.

کد۱ : استوانه ها-  ظروفی هستند استوانه ای شکل با کفی مقعر و یا صاف، که از جنس، مقوا، موادپلیمری، تخته چندلایی و سایر مواد مناسب ساخته می شوند.

کد۲ : بشکه های چوبی –  ظروفی هستند از جنس چوب طبیعی با دیواره های محدب و دایره ای شکل که در سطح مقطع عرضی از پرچکاری حلقه ها و کف ساخته شده است.

کد۳ : گالن ها- ظروفی هستند فلزی یا پلیمری  که دارای سطح مقطع راست گوشه یا چند گوشه بوده و مجهز به یک یا چند دریچه دارای شیر و وسایل جنبی برای حمل می باشند..

کد۴ : صندوق ها-  ظروفی هستند به شکل راست گوشه یا چند گوشه که از جنس فلز، چوب، تخته چندلایی، نئوپان، مقوا، پلیمر و یا مواد مناسب دیگر ساخته می شوند.

کد۵ : کیسه ها-  ظروفی هستند انعطاف پذیر از جنس کاغذ، لایه پلیمری ، منسوج پارچه ای و اجناس منسوج و یا دارای شکل مناسب دیگر.

کد۶ : ظروف چند جزئی-  ظرفی است متشکل از یک ظرف داخلی از جنس(پلیمر،شیشه ،چینی ویاسرامیک) و یک ظرف خارجی از جنس(مواد پلاستیکی ، فلزی، مقوایی، تخته چندلایی) که در هنگام سرهم شدن حکم یک واحد بسته بندی غیرقابل تفکیک را پیدا می کنند.

 

نوع جنس

برای تعیین نوع جنس ظرف ازحروف بزرگ استفاده می شود

فولادآلومینیومچوبتخته چندلایینئوپانمقواپلیمرمنسوجکاغذفلز(بجزالومینیوم وفولاد)شیشه وسرامیک
ABCDFGHLMNP

جدول۱ : جدول جنس ظروف حمل مواد

کدبندی انواع ساختار ظروف

به منظور تعیین مشخصات ظروف کالاهای خطرناک کدبندی با استفاده از مشخصات ظرف و نوع آن بشرح زیر انجام می شود:

ــ عدد اول نشاندهنده نوع ظرف است مثل: استوانه، گالن و…

ــ یک یا چند حرف بزرگ لاتین نشانگرجنس است مثل: فولادی :آلومینیومی و…

(چنانچه دو حرف لاتین پشت سرهم باشند اولی مربوط به ظرف داخلی و دومی مربوط به ظرف خارجی است.)مثلا: ۱H3 یعنی  نوع بسته بندی: گالن، جنس بسته بندی: پلیمر، کاتگوری :کفی فوقانی ثابت

۲B 1 : یعنی نوع بسته بندی: استوانه ، جنس بسته بندی: آلومینیوم، کاتگوری، کفی فوقانی بازشو

 

شرایط بسته بندی کالاهای خطرناک

فرستنده موظف است کلیه شرایط و مقررات بسته بندی کالاهای خطرناک را مطابق دستورالعملهای مربوط به هرکلاس ازجمله موارد زیر را دقیقا رعایت نماید[۱]:

  • بسته بندی باید به گونه ای باشد که در شرایط طبیعی و عادی حمل مانع خروج محتویات به بیرون گردیده و چنان مستحکم باشد که در هنگام حمل شل نگردد و فشارهای معمول را تحمل نماید.
  • چنانچه بسته بندی مواد خطرناک طبق مقررات بایکدیگر و با سایربارها مجاز شمرده شده باشد باید ظروف داخلی آنها متفاوت و جدا ازهم دریک بسته قرارگیرند و تمهیداتی نیز اندیشیده شود تا در صورت خرابی ، نشت و یا نابودی ظروف داخلی واکنش خطرناک رخ ندهد.
  • مواد سازنده ظرف و دریچه های آن نباید در معرض تاثیر مضر محتویات بوده و در هنگام تماس با آن نباید هیچگونه ترکیب خطرناکی بوجود آورد.
  • در صورتیکه مخازن با مواد خطرناک پرشده باشند باید مقداری فضای خالی در بالای مخزن برای اثر انبساط مایع در نظرگرفت تا در اثرحرارت در طول حمل و نقل باعث خروج مایع و یا تغییرشکل مخزن نگردد.
  • مخازن شیشه‌ای نباید دارای نقصی باشند که میزان استحکامشان را تقلیل دهد . دریچه‌های مخازن باید به منظور جلوگیری از شل شدن دارای تجهیزات اضافی(مثل نصب کلاهک ، محفظه بند ، و محکم کردن) باشند.
  • دربسته بندی کلاس۱(موادمنفجره) میخ ها، گیره ها، و قطعات محکم کننده ای که ازجنس فلز هستند باید دارای پوشش محافظتی باشند.
  • بسته بندی های داخلی باید طوری در بسته بندی های خارجی جای گیرند که در شرایط عادی از شکستن و سوراخ شدن آن جلوگیری گردد.
  • بسته بندی های مخصوص موادجامدی که دردمای مناسب امکان تبدیل آنها به مایع وجود دارد باید آن ماده را در حالت مایع حمل کرد.
  • مواد محلول درآب باید در ظروف مقاوم در برابر آب بسته بندی گردند.
  • مواد و فرآورده های خطرناک در صورتی برای بسته بندی (بارگیری )مشترک مجاز شمرده می شوند که استعداد انجام واکنش خطرناک بایکدیگر رانداشته باشند.

واکنش  خطرناک شامل موارد زیر می باشند:

  • احتراق (تولیدحرارت)
  • تشکیل مواد ناپایدار
  • تشکیل مواد خورنده
  • انتشارگازهای سمی یاقابل اشتعال

 

وظایف فرستنده و یا گیرنده(بر حسب مورد) در تخلیه و بارگیری

  • پس ازبارگیری و تخلیه، کلیه سطوح داخلی و خارجی واگنهای حامل کالاهای خطرناک را به همراه اقدامات احتیاطی پاکسازی و برچسب های روی آنها برداشته شوند.(در صورت عدم پاکسازی واگنهای حامل این نوع مواد، علائم و برچسب هایی که برای حمل  محموله فوق الصاق گردیده بایستی همچنان بر روی واگن مزبور باقی بماند و دریچه های تهویه واگنهای مسقف باز و درپوش و شیرهای تخلیه واگنهای مخزندار کاملا بسته گردند).
  • بسته های حاوی بارهای خطرناک را هنگام بارگیری در واگن یا کانتینر به شکلی در جای خود محکم نماید که مانع جابجایی و واژگونی و یا افتادن آنها باشد.
  • در صورتیکه محموله درکیسه یا کارتن حمل میگردد بایستی داخل واگن یا کانتینر حداقل ۱۰ عدد کیسه یا ۵ عدد کارتن خالی از همان نوع قرارداده شود.
  • به محض رسیدن محموله و واگذاری آنها جهت تخلیه لازم است در اسرع وقت با اقدامات احتیاطی تخلیه گردد.
  • بعد از تخلیه این نوع محموله ها، محل تخلیه از آثار همان مواد کاملا پاکسازی شود.

 

شرایط ویژه حمل و نقل کالاهای کلاسهای ۱و۷

باتوجه به ویژگی های کالاهای خطرناک کلاس های ۱و۷، حمل و نقل این قبیل کالاها نیاز به مراقبت های بیشتری علاوه بر مقررات عمومی دارد. مقررات حمل کالاهای خطرناک ویژه به شرح زیر می باشد:

  • برای حمل کالاهای خطرناک ویژه (کلاسهای ۱و۷) باید حداقل ۲۴ساعت قبل بوسیله فرستنده تقاضای واگن به عمل آید و چنانچه  مواد مزبور کمتر از ظرفیت یک واگن باشد باید کرایه  ظرفیت کامل واگن دربست با رعایت مصوبات هیئت مدیره  پرداخت شود.
  • توقف لکوموتیو در مجاورت محل بارگیری، تخلیه و انبارکالاهای خطرناک ویژه اکیدا ممنوع است و چنانچه عبور لکوموتیو از نزدیکی آن لزوم پیداکند باید از تخلیه و بارگیری مطلقا خودداری شود و در صورت امکان روی محموله ها را با برزنت پوشانیده و درب واگن یا انبار بسته شده باشد.
  • مسئول وقت ایستگاه موظف است مراتب خطرناک و ویژه بودن محموله واگن های ترانزیت یا وارداتی و صادراتی که نیازبه تعویض فوری دارند را قبل از واگذاری جهت تعویض فوری با ارسال تلفنگرام به اطلاع مسئول تعویض برساند.
  • قطارهای حامل کالاهای خطرناک ویژه بایستی مطابق بامندرجات کارت احتیاطی تجهیزات لازم ایمنی به همراه داشته باشند درغیراینصورت حمل آنها ممنوع می باشد.
  • دپوی کالاهای خطرناک ویژه در ایستگاه های راه آهن به جزمحل های اختصاصی از قبل تعیین شده ممنوع است و لازم است به محض واگذاری واگن نسبت به بارگیری، تخلیه یا حمل واگنها اقدام گردد.
  • قبل از ورود و واگذاری واگن های حامل کالاهای خطرناک ویژه مسئول وقت ایستگاه باید با ارسال تلفنگرام مراتب را جهت اقدام مقتضی به اطلاع پلیس ناحیه برساند.
  • بارگیری و تخلیه کالاهای خطرناک ویژه باید در روشنایی و یا در روز انجام گیرد و در مناطق گرم باید صبح زود یا مقارن غروب و در سایر مواقع در صورت امکان در سایه صورت گیرد.
  • تخلیه و بارگیری کالاهای خطرناک ویژه نباید در سکو و یا در انبار کالای ایستگاه انجام شود بلکه باید در دورترین خط و دور از ابنیه و اماکن راه آهن انجام پذیرد.
  • واگنهای حامل کالاهای خطرناک ویژه باید حداقل دو واگن از واگن های حامل ریل، تیرآهن ، لوله و امثال آن فاصله داشته باشد.
  • باقطارهای مخصوص حمل کالاهای ویژه بایدمامورفنی ومامورآتش نشانی و اعزام گردد.
  • عملیات مانور و تفکیک واگنهای حامل کالاهای خطرناک ویژه بایستی با احتیاط کامل و حداکثرسرعت مانور ۱۵کیلومتر در ساعت انجام شود.
  • حمل واگنهای حامل کالاهای خطرناک ویژه باکالاهای خطرناک سایرکلاسها ممنوع می باشد.
  • قطارهای حامل کالاهای خطرناک ویژه در اعزام نسبت به سایر قطارهای باری در اولویت اول می باشند.
  • واگنهای حامل کالاهای خطرناک ویژه که به طور مستقیم  حرکت میکنند. در صورت لزوم توقف ، باتوجه به ماده ۲۵ باید محاسبه ترمز دستی به صورت دو برابر کالاهای عادی محاسبه و منظورشود.

تبصره : قطار مستقیم قطاری است که آرایش آن ازمبدا تامقصد تغییر نمی کند.

  • مانور قطارهای حامل کالاهای خطرناک ویژه در ایستگاه های بین راهی به جز موارد تعمیری و یا خرابی لکوموتیو و یا واگن ممنوع بوده و در صورت تعمیری شدن آنها بایستی مراتب راطی تلفنگرام به اطلاع کنترل اداره کل مربوطه رسانده وکنترل اداره کل مربوطه پس ازکسب تکلیف از معاونت فنی اداره کل مربوطه دستورات لازم را صادر نماید.

تبصره: تعمیر واگنهای حامل کالاهای خطرناک ویژه با مراقبت و اولویت موکد انجام می شود و بایستی پس از تعمیر با اولین قطار ممکن با توجه به این مقررات اعزام شوند.

  • تقسیم قطارهای حامل کالاهای خطرناک ویژه در بلاک ممنوع می باشد و در موارد اجتناب ناپذیر با اطمینان از وجود شرایط کامل ایمنی و پس از موافقت معاون فنی اداره کل مربوطه بلامانع است.
  • قطارهای حامل کالاهای خطرناک ویژه بایستی در نمودارگراف با شماره و رنگ خاص مشخص گردد.
  • حمل کالاهای خطرناک ویژه در قطارهای متراژی و بارهای خارج از گاباری ممنوع می باشد.

 

جمع بندی

پیوستن به شبکه عظیم حمل و نقل  در منطقه و جهان نیازمند فراهم آوردن بسترسازی ها و ارتقاء توانمندی های کشوری در زمینه حمل ونقل و آگاهی از دانش و قوانین و مقررات بین المللی می باشد. لازمه آن تربیت نیروی انسانی متخصص درکلیه ارگانها و سازمان های ذیربط می باشد.لذا لازم است متخصصان به زبانهای انگلیسی تسلط داشته و کلیه قوانین بین المللی ترجمه و در اختیار این کارشناسان و متخصصان قرار گیرد. مقاله حاضر تلاشی است در جهت توضیح و تشریح این قوانین، تا کمکی باشد برای آگاهی متخصصان کشور.

 

منابع و مراجع

  • European Agreement concering the international carriage of dangerous goods by road(ADR) /Vol 2/ 1997
  • International regulations concerning the carriage of dangerous goods by rail(RID) /مرکز تحقیقات راه آهن جمهوری اسلامی ایران / ۱۹۹۵
نویسنده :

نمایشگاه cpse نمایشگاه isaf نمایشگاه cpse
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

ساملباس کار خادمچهارمین کنفرانس جامع مدیریت بحران و HSEتبليغات تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات
test