شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۶ - Saturday 25 March 2017
کد خبر : 15289
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۱
بازدید: 71 بار

واکنش در بحران مواد شیمیایی


بحران مواد شیمیایی
با وجود بومی شدن دانش مربوطه، هنوز در سازمانهای امدادی مسوول مانند آتش نشانی، امداد جاده ای، پلیس و اورژانس و افراد یا تیمهای حمل و نقل یا نگهداری کننده مواد خطرناک از جمله انباردارها، رانندگان، پرسنل آزمایشگاه ها و درمانگاه های تصویربرداری با اشعه از روشهای تجربی برای کنترل حادثه و ایمن سازی آن استفاده میکنند که نتایج آن افزایش افراد مسموم در بین امدادگران، تیمهای نامبرده و مردم هستیم.

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

 

ناصر رهبر عضو هیات مدرسان شهرداری تهران و دانشکده آتش نشانی تهران

دبیر شورای پژوهش سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی تهران

چکیده

درخصوص شناسایی و عملیات در حوادث مواد خطرناک کتب ها و مقالات متعددی نوشته شده است. اما با وجود بومی شدن دانش مربوطه، هنوز در سازمانهای امدادی مسوول مانند آتش نشانی، امداد جاده ای، پلیس و اورژانس و افراد یا تیمهای حمل و نقل یا نگهداری کننده مواد خطرناک از جمله انباردارها، رانندگان، پرسنل آزمایشگاه ها و درمانگاه های تصویربرداری با اشعه از روشهای تجربی برای کنترل حادثه و ایمن سازی آن استفاده میکنند که نتایج آن افزایش افراد مسموم در بین امدادگران، تیمهای نامبرده و مردم هستیم. همچنین آسیب به محیط زیست از قبیل رها سازی پساب های آلوده و رها سازی محیط زیست آلوده شده و درمان با اطلاعات ناقص مسمومان توسط مراکز درمانی از نواقص روشهای تجربی میباشد. در این تحقیق که به روش کتابخانه ای و میدانی انجام شده راهکارهای متعددی مبتنی بر منابع علمی و تجربی ارایه شده است. از بین ۵۰۰ نفر  آتش نشانی که مورد مطالعه قرار گرفتند ۵% آنها تعریف مناسبی از طبقات مواد خطرناک و شناخت پلاکاردهای آنها داشتند. و ۲%  آنها اصول علمی را دانسته و ۹۰% آنها روشهای تجربی عملیات در حوادث مواد خطرناک را میدانستند که روشهای تجربی دارای خطاهای زیادی است.

 

کلمات کلیدی

      مواد خطرناک، هازمت، HAZMAT,ERG

 

مقدمه و هدف

با توجه به رشد روزافزون صنایع کشور و افزایش تعداد مواد شیمیایی، مصرف و حمل و نقل آنها، در مواقع بروز حریق و حوادث نیازمند اطلاعات در مورد خودرو حامل و کالاهای شیمیایی آن می باشد، تنوع بسیار زیاد مواد شیمیایی و رفتارهای متفاوت آنها، روشهای متناسب برای مهار انواع حوادث و آتش سوزیهای مواد شیمیایی را نیازمند میباشد. مقابله با حوادث شیمیایی نیازمند قوانین و مقررات ملی، خودروها و تجهیزات ویژه و البسه حفاطتی مناسب، دوره های آموزشی کامل آتش نشانان و سیستمهای مدیریت حوادث شیمیایی می باشد. بررسی ها نشان میدهد در هیچکدام از شهرهای ایران سیستم کافی و کارآمد مقابله با حوادث شیمیایی وجود نداشته و خطرات برای امدادگران، مردم و محیط زیست در سطح بالایی می باشد. آتش نشانان باید تحت یک سیستم کارآمد از پیش آموزش داده شده به محدوده آلوده نزدیک شده، منطقه را ارزیابی کرده، درخواست های متناسب را اعلام و امداد و نجات، تخلیه و ایمن سازی را انجام دهند.

یکی از ابزارهای اطلاعاتی موثر و کارآمد که توسط اداره حمل و نقل آمریکا، کانادا، مکزیک و آرژانتین تهیه و در اختیار آتش نشانان و رانندگان خودروهای حمل مواد خطرناک قرار گرفته کتاب و نرم افزار راهنمای واکنش در شرایط اضطراری میباشد و در حال حاضر علاوه برآنکه بسیاری از کشورها انگلیسی زبان بوده و استفاده میکنند به ۳۰ زبان دنیا ترجمه شده است. ترجمه نسخه های قدیمی آن توسط آقای مهندس رزمیانفر ترجمه و سالها در خودروهای پیشرو و ستاد فرماندهی مورد استفاده قرار گرفت. همچنین در سال ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳ در مرکز آموزش آتش نشانی تهران به فرماندهان و کمک فرماندهان آتش نشانی توسط اینجانب آموزش داده شد. با توجه به اینکه نسخه سال ۲۰۰۸ آن به فارسی ترجمه شده، همین کتاب و نرم افزار آموزش داده میشود. باید توجه داشت حادثه هر ماده خطرناکی، منحصر به فرد بوده و با دیگری متفاوت است. در این تحقیق به روش میدانی و کتابخانه ای مطالعه انجام شده است. متاسفانه به علت محدودیت تعداد صفحات مورد قبول همایش تا حداکثر ۸ صفحه، مجبور به حذف نیمی از متن مقاله شدم.[۴]

 

۱-شناخت مواد خطرناک

۱-۱-کالای خطرناک: عبارتند از مواد یا محصولاتی که در زمان جابجایی، عملیات بارگیری یا تخلیه و نگهداری ممکن است باعث انفجار، آتش سوزی، خرابی تجهیزات فنی و سایر کالاها و نیز مرگ، مسمومیت، آسیب، سوختگی،  تشعشع و یا بیماری انسان یا حیوان گردد.

۱-۲-سمیت: توانایی یک ترکیب برای نابود سازی نسوج زنده، اختلال در سیستم عصبی، ایجاد بیماری و در مواردی مرگ فرد (با خوردن، استشمام یا جذب ا ز پوست ) می باشد.

۱-۳-طبقه بندی مواد خطرناک[۲]

گروه ۱مواد منفجره
گروه ۲گازها

۲-۱-گازهای قابل اشتعال

۲-۲-گازهای غیرقابل اشتعال و غیر سمی و گازهای اکسید کننده

۲-۳-گازهای سمی

گروه ۳مایعات قابل اشتعال
گروه ۴جامدات قابل اشتعال

۴-۱-جامدات به شدت قابل اشتعال

۴-۲-جامدات خود به خودسوز

۴-۳-در تماس با آب گاز قابل اشتعال تولید میکنند.

گروه ۵اکسید کننده ها

۵-۱-اکسیدکننده های معدنی

۵-۲-اکسیدکننده های آلی

گروه ۶مواد سمی و عفونی و زیان آور

۶-۱-مواد سمی

۶-۲-مواد عفونی

گروه ۷مواد رادیواکتیو ۱و ۲ و۳
گروه ۸مواد خورنده
گروه ۹مواد خطرناک گوناگون
شکل۱: تصویر علایم مواد خطرناک ۹ گانه و نمونه بسته ها و تریلی

۱-۴-روشهای شناسایی خطرات مواد

۱-برگ های اطلاعات ایمنی مواد =MSDS ChemCard or (اطلاعات ارایه شده در محل یا موجود در کابین خودرو)

۲-بر اساس نام کالا به زبان انگلیسی(نام ماده)

۳-براساس کد UN Number (شماره شناسایی یا Dot Number) که یک کد بین المللی کالا بوده و در برای یک کالا در همه کشورها یکسان میباشد.

۴-بر اساس طبقه و لوزی خطر(گروه های نه گانه که در بالا بیان شد)

۵-بر اساس کد کملر، به کمک شکل واگنها یا خودروهای کشنده و مقایسه با شکل کتاب ERG

۶- به کمک لوزی خطر NFPA 704 (لوزی چهار قسمتی)

۷-شهود میزبان: مالک، پرسنل و غیره

۸-به کمک دوزیمتر درحوادث مواد رادیواکتیو

۹-کد Bach no.  کالاهای وارداتی از کشور چین

۱۰-دستگاه های شناسایی مواد بیولوژیک

۱۱-آزمایش در آزمایشگاه شیمی با روشهایی از جمله GC , IR, … که ساختار مولکولی ماده شیمیایی شناسایی می شود.

۱۲-رنگ سیلندرها که نشانگر خطر نوع گاز داخل آن میباشد.

۱۳-مشاهدات محیطی از جمله ابر یا مه غیرعادی، قطرات غیرعادی، نبود حشرات، بیماری انسانها و حیوانات، افزایش سکته های قلبی و مغزی و سرطان دریک منطقه و دیگر موارد.

۱۴- عبارات   R , S

 

 

۲- مقابله با مواد خطرناک در سازمان های آتش نشانی ایران

سازمانهای آتش نشان شهری از آغاز تاسیس مسوولیت عملیات اطفایی و ایمن سازی همه حوادث و آتش سوزی ها را بر اساس شرح وظایف ابلاغی از طرف شهرداری بر عهده داشتند. در آن زمان، حوادث شهری فاقد مواد خطرناک بوده و در این خصوص دانش و شناختی وجود نداشته است. به مرور زمان و صنعتی شدن ایران، مواد شیمیایی و خطرناک مختلف به ایران وارد و یا در صنایع تولید شدند. بدون آنکه همزمان با آنها دانش ایمنی و آتش نشانی کشور، مردم و نهادها در این زمینه رشد همسان داشته باشد. بنابراین همه سازمان های آتش نشانی با روشهای تجربی قدیمی خود که به آن اعتماد و عادت دارند، اینگونه بحرانها را نیز به قیمت آسیب به پرسنل خود، مردم و محیط زیست مهار و کنترل می نمایند.

۲-۱- روشهای فعلی مقابله

۲-۱-۱-اعلام حادثه توسط مردم به ستاد فرماندهی سازمان آتش نشانی

۲-۱-۲-اعزام نیروی نزدیکترین ایستگاه آتش نشانی به محل حادثه

۲-۱-۳-استقرار در نزدیکی محل و پشت به باد با لباس حفاظتی آتش نشانی و پوشیدن دستگاه تنفسی

۲-۱-۴- ارزیابی محل توسط فرمانده و درخواست نیروی کمکی و تجهیزات لازم از قبیل اورژانس، هازمت سازمان، نیروی انتظامی، راهنمایی و رانندگی(راهور)

۲-۱-۵- درخواست اطلاعات راهنمای عملیات ایمن سازی مواد خطرناک از ستاد فرماندهی سازمان

۲-۱-۶-در صورت نیاز، تخلیه افراد مصدوم به خارج محدوده خطر و تحویل به اورژانس

۲-۱-۷- در صورت آتش سوزی، اطفاء با آب یا کف و تخلیه دود از داخل ساختمان

۲-۱-۸-در صورت انفجار، ایمن سازی اشیاء معلق و ناپایدار

۲-۱-۹-در صورت نشت، محدود سازی نشت با تجهیزات موجود در خودرو و موجود در محل

۲-۱-۱۰-رهاسازی آبها و محیط آلوده در محل حادثه

۲-۱-۱۱-بازگشت با لباس و تجهیزات آلوده به ایستگاه آتش نشانی

۲-۱-۱۲-مسمومیت و بیماری چند نفر از مردم و پرسنل آتش نشانی

۲-۲-اشکالات روشهای فعلی

۲-۲-۱-قرار گیری مدیرت عملیات و نیروهای پشتیبان و گاهی بخشی از مردم تماشا کننده در ناحیه خطر اطراف محل حادثه(ناحیه زرد)

۲-۲-۲-استفاده از آب جهت اطفاء آتش سوزی کلیه مواد شیمیایی به دلیل تاخیر در دریافت اطلاعات از ستاد فرماندهی به ویژه در مواردی که فرمانده صحنه فاقد تجربه اطفاء حریق مشابه را نداشته باشد.

۲-۲-۳-خروج افراد آلوده بدون رفع آلودگی که موجب توسعه آلودگی میشود.

۲-۲-۴-ورود افراد بدون تجهیزات حفاظت فردی مناسب به محیط آلوده مواد شیمیایی.

۲-۲-۵-انتقال مسمومان به بیمارستان بدون انتقال اطلاعات سم از طریق پرسنل اورژانس.

۲-۲-۶-محدودیت تامین اطلاعات فنی مورد نیاز مدیریت صحنه بحران.

۲-۲-۷-رفع آلودگی بسیار ناقص مردم، پرسنل و تجهیزات و توسعه.

۲-۲-۸-عدم وجود و انجام برنامه رفع آلودگی محیط زیست.

۲-۲-۹-عدم تنظیم گزارش های فنی مورد نیاز و عدم تحقیق و مطالعه و بررسی ابعاد خسارت های وارد شده به صنعت، مردم، پرسنل سازمان امدادگر و در نتیجه عدم برنامه کاهش عوارض منفی بعدی آن.

 

۳-روشهای اصلاحی عملیات در حوادث مواد خطرناک(پیشنهادات)

با وجود درک خطر مواد خطرناک توسط جامعه علمی کشور، اقدامات لازم انجام شده از طرف مدیران کشور فاقد کفایت بوده و همه ساله خسارتهای جانی و مالی زیادی را در کشور شاهد هستیم. از طرفی سازمان دیگری برای مهار اینگونه حوادث و بحرانها که نیازمند دانش، تخصص، سیستم و تجهیزات خاصی میباشد، تاکنون در ایران تاسیس نشده است و مسوولیت آن بر اساس عرف و دیدگاه مدیریت شهری، در داخل شهر ها بر عهده سازمان های آتش نشانی شهری میباشد و در شهرکهای صنعتی به عهده مدیرت شهرک. با توجه به اینکه زیرساخت اکثر سازمان های ایران بر مبنای مدیریت دانش  نمیباشد، اکثر مدیران و کارکنان در برابر روشهای اصلاحی مقاومت نموده و آنرا به بهانه نبود تجهیزات یا دشواری تغییر روشهای جاری عملیاتی، امکان پذیر ندانسته و یا اقدامات فعلی را کافی میدانند. همه کشورهایی که سیستمهای خود را رشد داده و میدهند از روش بازنگری و ارتقاء روشهای موجود استفاده کرده و میکنند و راه دیگری برای پیشرفت وجود ندارد. در زیر تعدادی از این روشهای اصلاحی آورده شده است.

۳-۱-آموزش مواد خطرناک به پرسنل سازمانهای درگیر ایمن سازی و عملیات در حوادث  مانند آتش نشانی، هلال احمر، پلیس، رانندگان حمل مواد خطرناک و انبارداران توسط متخصصان مواد خطرناک(تحصیلات در رشته شیمی و سابقه کار بیش از ۱۰ سال آتش نشانی)

۳-۲- پیگیری ایمن سازی املاک در فاز پیشگیری

۳-۳- قرار گیری منابع اطلاعاتی شناسایی و راهنمای عملیات در حوادث در خودروهای تیمهای عملیاتی(مانند آتش نشانی، امداد جاده ای پلیس و هلال احمر)

۳-۴-فراخوان سازمان فاضلاب به محل حوادث مواد خطرناک جهت جمع آوری پساب های شیمیایی که محیط زیست و مردم را در طولانی مدت آلوده خواهد ساخت.

۳-۵-بعد از کردون بندی(نوار کشی) محل حادثه در مرز بین ناحیه گرم و سرد، هیچ فردی بدون تجهیزات مورد تایید فرمانده حادثه اجازه ورود نداشته و هیچ کسی بدون رفع آلودگی اجازه خروج ندارد حتی مصدوم، مسموم و فوتی.

۳-۶-ارایه اطلاعات دقیق به نماینده اورژانس در خصوص ماده خطرناکی که بیمار را آلوده نموده است جهت ثبت در اسناد ایشان و اعلام به پژشک متخصص در بیمارستان.

۳-۷-انتصاب افسر ارشد مواد خطرناک در سازمانهای آتش نشانی(با تحصیلات دانشگاهی شیمی و رزومه مرتبط مواد خطرناک)

۳-۸-محل استقرار تیمهای مدیریت عملیات و پشتیبانی لازم است در خارج از ناحیه آلوده(ناحیه زرد، گرم) و در ناحیه امن(ناحیه سبز، سرد) و پشت به باد میباشد.

۳-۹-پرسنل، خودروها، لباسهای حفاظت فردی و تجهیزات لازم است بعد از پایان عملیات و در محل حادثه پاکسازی شده و سپس تیم به محل ایستگاه خود مراجعه نماید.

۳-۱۰-به منظور پاکسازی محیط زیست، پس از عملیات، محل تحویل سازمان محیط زیست شود.

۳-۱۱-فهرست پرسنلی که در محل حادثه با مواد خطرناک در ارتباط بوده اند با نوع و مدت ارتباط، در گزارش تنظیمی سازمانی آورده شود. گاهی برای اثر بخشی سم در بدن چند روز زمان نیاز بوده و پس از درک بیماری اصلاح گزارشهای ارسال شده سازمانی میسر نمیباشد.

۳-۱۲-علاوه بر گزارش عادی سازمانی، گزارش فنی سم شناسی مواد خطرناک موجود در محل حادثه و ارتباط پرسنل عملیاتی با آنها در یک گزارش مناسب تالیف و صحت آن به تایید مدیریت ایستگاه و سازمان رسیده و به مدت ۳۰ سال در ایستگاه(یا اداره مواد خطرناک سازمان) نگهداری شده و در صورتی که یکی از پرسنل در آینده علایم مسمومیت ناشی از این حادثه را نشان داد یک نسخه تحویل ایشان تا در اختیار تیم درمانی ایشان قرار گیرد.

 

۴-اقدامات اولیه در محل حوادث مواد خطرناک

۴-۱-ارزیابی اولیه منطقه حادثه[۱]

۴-۱-۱-شناخت مواد خطرناک: نام کالا، کد بین المللی ۴ رقمی کالا، درجه خطر برای سلامتی، ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی، مقدار کالا، نحوه کنترل نشتی، میزان جابه جایی بخارات، واکنش با آب

۴-۱-۲-جمعیت مورد تهدید: محل و موقعیت، تعداد افراد، زمان مورد نیاز برای تخلیه یا پناه گرفتن در یک محل، توانایی کنترل تخلیه یا پناه دادن، انواع ساختمانها و دسترسی به آنها، وجود جمعیت ها و انجمن های خاص به طور مثال آسایشگاه سالمندان، بیمارستانها و زندان

۴-۱-۳-شرایط آب و هوایی: اثر شرایط آب و هوایی بر جابه جایی ابر و بخارات شیمیایی، امکان تغییر شرایط، تاثیر شرایط آب و هوایی بر تخلیه یا پناه گرفتن افراد در یک محل

۴-۱-۴-ارسال گزارش به ستاد فرماندهی، تصمیم اقدامات عملیاتی

۴-۲-جستجوی کسب اطلاعات اولیه مواد خطرناک حادثه دیده

۴-۲-۱-جستجوی شناسایی نوع کالای حادثه دیده و تشخیص خطرناک یا غیر خطرناک بودن آن.

۴-۲-۲-جستجوی کد بین المللی کالا یا کالاهای حادثه دیده

۴-۲-۳-جستجوی نام یا نامهای کالای مواد خطرناک

۴-۲-۴-در صورتیکه کد(UN Number) یا نام کالا مشخص نبود شناسایی از روشهای دیگر بیان شده در ردیف ۱-۴ همین مقاله

۴-۳-اقدامات حفاظتی اولیه[۳]

۴-۳-۱- حادثه هر ماده خطرناکی، منحصر به فرد بوده و با دیگری متفاوت است.

۴-۳-۲-اگر مواد خطرناک دچار آتش سوزی شوند خطر سمیت آنها به مراتب از خطر انفجار کمتر است.

۴-۳-۳-جداسازی منطقه خطر و منطقه ورود و خروج ممنوع(خروج بعد از رفع آلودگی)

۴-۳-۴-درخواست ها: نیروها و امکانات درون سازمانی، سازمانهای همکار، سازمان فاضلاب(جمع آوری پساب های آلوده)، درخواست سازمان محیط زیست(تلفن ۱۵۴۰)

۴-۳-۵-تخلیه مردم:  جابه جایی افراد از مناطق مورد تهدید به مکانهای امن

۴-۳-۶-باد: توجه به جهت باد، پایین دست باد و تاثیر بر شعاع تخلیه

۴-۳-۷-پناه گرفتن در یک مکان: به معنای جستجوی پناهگاه در درون یک ساختمان و باقی ماندن در آنجا تا زمان رفع خطر است. پناه گرفتن زمانی کاربرد دارد که تخلیه مردم نسبت به باقی ماندن در محلی که هستند از ریسک بالاتری برخوردار باشد و باید مردم را به درون ساختمان هدایت و تمامی سیستمهای تهویه خاموش و درب و پنجره ها بسته باشد. در زمانهای زیر ممکن است پناه گرفتن بهترین انتخاب نباشد: ۱-زمانی که بخارات منتشره قابل اشتعال هستند. ۲-زمان زیادری برای پاکسازی محوطه از گاز مورد نیاز است.۳-امکان نفوذ هوا  به ساختمان وجود دارد.

۴-۳-۸-خودروها به اندازه ساختمانها برای پناه گرفتن مناسب نیستند.

۴-۴-اقدامات عملیاتی با  استفاده از کتاب ERG به عنوان تیم آتش نشانی

۴-۴-۱-به کمک نام کالا، کد دستورالعمل راهنما در بخش نارنجی را انتخاب و عملیات ایمن سازی را انجام میدهیم.

۴-۴-۲-به کمک UN Number کد دستورالعمل راهنما را در بخش نارنجی انتخاب و عملیات ایمن سازی را انجام میدهیم. پشت به باد و در زون سبز مستقر می شویم.

۴-۴-۳-به کمک لوزی خطر کد دستورالعمل راهنما را انتخاب و عملیات می کنیم.

۴-۴-۴-به کمک مقایسه شکل کامیونها و واگن های قطار مواد خطرناک  با کتاب کد دستورالعمل راهنما را انتخاب و عملیات می کنیم.

۴-۴-۵-به کمک کد شناسایی خطر بر روی تانکر(کد کملر) خطر محتویات تانکر را متوجه میشویم.

۴-۴-۶-شعاع تخلیه را از بخش سبز کتاب استخراج و کردون بندی می کنیم. هیچکس قبل از رفع آلودگی اجازه خروج از کردون بندی را به علت توسعه محدوده آلوده ندارد.

۴-۴-۷-از حداقل نفرات در عملیات استفاده میکنیم.

۴-۴-۸-بعد از عملیات، همه چیز باید رفع آلودگی شود.

۴-۴-۹-گازهای متصاعده برخی مواد شیمیایی در بخش سبز کتاب آورده شده است.

۴-۴-۱۰-تعاریف برخی از آثار محیطی حوادث مواد خطرناک در انتهای کتاب آورده شده است.

۴-۴-۱۱-توضیح برخی حروف اختصاری تخصصی هازمت در انتهای کتاب آورده شده است.

۴-۴-۱۲-برخی از مواردی که در مخازن در شرایط خاص بلوی ایجاد میکنند در انتهای کتاب آورده شده است.

 

۵-شاخص های محیطی وقوع حادثه شیمیایی

در این قسمت به واسطه تجربه صدها حوادث مواد خطرناک، در صورت نبودن نشانه ها و علامتهای مشخص مواد خطرناک در محیط، از روی نشانه های تاثیرات منفی و ویرانگر نشت ناخواسته این مواد در محیط در صورت توجه  به وجود و وقوع یک مشکل و حادثه مواد خطرناک در محل پی میبریم. در زیر به نمونه هایی از این نشانه ها بیان می شود.[۵]

۵-۱-وجود حیوانات، پرندگان، حشرات و ماهی های مرده نامتعارف و متعدد در یک منطقه می تواند نشانه نشت مواد شیمیایی باشد مانند مرگ چند میلیون ماهی در دریاچه جنوب شرقی تهران در سال ۱۳۹۳٫

۵-۲-بوی بدون توجیه که با توجه به تعدد مواد خطرناک دامنه وسیعی دارند از جمله بوی میوه، بوی گل، بوهای زننده، بادام تلخ و بوی علف مانند حوادثی که در خیابان ناصر خسرو تهران گزارش شده است.

۵-۳-تعداد غیرمعمول تلفات و بیماری های جسمی نظیر خونریزی بینی، گیجی، استفراغ، سختی در تنفس، توهم، تعرق، قرمزی چشم و پوست، عوارض عصبی، تاول، افزایش سرطان یا آسم در یک منطقه، نقص نوزادان و مرگ در یک منطقه مانند حوادث آلودگی هوای اهواز  که منجر به افزایش بیماری آسم شد، چرنوبیل و جنوب ایتالیا

۵-۴-تفاوت میزان تلفات افراد شاغل در محیط های داخلی برخی کارخانه ها با محیط های بیرون بستگی به محل انتشار عامل دارد مانند پالایشگاه تهران.

۵-۵-تغییر چشم انداز فضای سبز منطقه به صورت وجود علف های مرده، درختان و درختچه ها و بوته های خشک شده، بی رنگ یا سفید شده در یک محل یا منطقه بدون خشکسالی و علت مشخص.

۵-۶-ابر یا مه کاذب با ارتفاع کم که متناسب با شرایط محیطی اطراف خود نیست. همچنین وجود قطرات مایع غیرمعمول و باقیمانده فلزی نامتعارف یا مواد مشکوک شبیه بمب و مهمات.

۵-۷-مواد داغ یا منتشر کننده حرارت که فاقد هر گونه منبع حرارت خارجی باشد  و مواد به شدت پرتوزا و دارای رادیولومینانس نشانگر حادثه رادیواکتیو است.

 

۶-نتایج و بحث

روشهای فعلی عملیات در حوادث مواد خطرناک به علت عدم تخصص گرایی در سازمانهای آتش نشانی ایران بر مبنای تجربه بوده که هر ساله موجب آسیب به پرسنل سازمان، مردم و محیط زیست می شود و کنترل آتش سوزی کالاها با آب به دلایل زیر نیازمند روشهای فنی است:۱-ورود آب به درون مخزن در حال نشت یا مخازن ترکیده شده میتواند منجر به انفجار شود.۲-ممکن است برای سرد کردن مخازن مجاور، با هدف جلوگیری از ترکیدن(انفجار) آنها یا گسترش بیشتر آتش سوزی نیاز باشد.۳-فقط در صورتی میتوان از آب برای کنترل حوادث ناشی از مواد واکنش پذیر با آب استفاده نمود که آب به مقدار بسیار زیاد و در یک مدت زمان طولانی به کار رود.۴-محصولات ناشی از واکنش با آب می تواند سمی تر، خورنده تر و خطرناک تر از محصولات ناشی از حریق بدون به کار گیری آب باشد.۵-راه های مختلفی برای کاهش میزان بخارات در حال انتشار مایعات نشت کرده نظیر استفاده از فوم های خاص، مواد جاذب سطحی و مواد خنثی کننده وجود دارد.۶-جمع آوری پساب های آلوده جهت جلوگیری از ورود و آسیب به محیط زیست الزامی است. مقایسه روشهای فعلی عملیاتی سازمانهای آتش نشانی در حوادث کالاهای خطرناک در مقایسه با کشورهای پیشرفته نشانگر اختلاف های زیاد بوده و نیازمند اصلاحات توسط متخصصان سازمانی میباشد. پیشنهادات زیادی جهت اصلاح در متن مقاله ارایه شده است.

 

۷-مراجع

۱-جهانگیری مهدی، پاساراد مجید، خواجی سلیمان، کتاب راهنمای واکنش در شرایط اضطراری، نشر حک ، ۱۳۹۱

  1. Rahbar,Naser, Classification of hazardous materials, 2008, Hazardous Material Transportation Conference, Iran

۳٫Rahbar,Naser, Operation in hazardous materials transportation incidents, 2008, Hazardous Material Transportation Conference, Iran.

۴٫www.phmsa.dot.gov

۵٫emergency recponce guidebook,U.S.Department of transportation, 2012

 

منبع :
نویسنده :
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 2
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


بیست و دومین نمایشگاه بین المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمیسام پارسیان اوستاممسابقات آتش نشانی تبليغات تبليغات
test