چهارشنبه ۱ آذر ۱۳۹۶ - Wednesday 22 November 2017
کد خبر : 19158
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۰
بازدید: بازدید: 1611

مقاله

اصول ایمنی حریق در ساختمان‌ها


download (1)
قابليت اجرائی محصورکردن حریق در یک طرح محافظت سازه از حريق جهت حفظ دارايي‌ها و جان ساكنان و همينطور مردم و ساختمان‌هاي مجاور بسيار مهم است. اين يكي از روش‌هاي محدودسازي و كنترل حريق است كه به روشني در قوانين مورد تاكيد قرار گرفته و بوي‍ژه مورد توجه شركت‌هاي بيمه است.

به گزارش پایگاه خبری بهداشت، ایمنی و محیط زیست "بامنا"؛

محصورکردن حریق

قابلیت اجرائی محصورکردن حریق در یک طرح محافظت سازه از حریق جهت حفظ دارایی‌ها و جان ساکنان و همینطور مردم و ساختمان‌های مجاور بسیار مهم است. این یکی از روش‌های محدودسازی و کنترل حریق است که به روشنی در قوانین مورد تاکید قرار گرفته و بوی‍ژه مورد توجه شرکت‌های بیمه است. مثل همیشه گرما خطرناک‌ترین محصول آتش برای سازه ساختمان و دود خطرناک‌ترین آن برای ساکنان به شمار می‌رود. بنابراین لازم است که طرح محصورکردن حریق هردوی این خطرها را متوقف ساخته و جلوی گسترش آنها را بگیرد.

طراحی بایدبگونه‌ای انجام گیرد که از پیشروی حریق، از طریق تابش حرارتی و حمل ذرات مشتعل بوسیله‌ جریان‌های جابجایی از یک قسمت به قسمت دیگر ساختمان جلوگیری شود. در طراحی محصورنمودن حریق می‌توان از هر دو دسته حفاظت‌های عامل و غیرعامل استفاده کرد.

حفاظت عامل روشی است که در آن دسته‌ای از وسایل حفاظتی استفاده می‌شوند که متعاقب ارسال یک پیام هشدار توسط شبکه‌های تشخیص و اعلام حریق، توسط افراد یا سیستم‌های خودکار وارد عمل شده و از گسترش حریق جلوگیری می‌کنند. تدابیر ایمنی غیرعامل نیز مهار و محدودساختن حریق سازه ساختمان، بخش‌های فرعی و پوشش آن‌ مورد توجه قرار می‌دهد. تدابیر ایمنی غیرعامل را می‌توان تحت سه عنوان زیر طبقه‌بندی کرد:

۱- محافظت سازه‌ای: محافظت عناصر سازه‌ای، ستون‌ها، دیوارهای باربر و کف‌ها در مقابل آثار گرما

۲- فضابندی: تقسیم‌کردن ساختمان به فضاهای مختلف و به‌دست‌آوردن مقاومت آن در برابر آتش و دود که با وسایلی نظیر دیوارهای داخلی، درها و کف‌ها انجام می‌گیرد.

۳- محافظت پوششی: پوشش ساختمان بوسیله دیوارهای خارجی و سقف‌ها برای منظورهای زیر:

الف- محافظت ساکنان و سرمایه‌های اطراف ساختمان از یک حریق که درون ساختمان رخ داده است.

ب- محافظت خود ساختمان و متصرفات آن از یک حریق که در اطراف آن روی داده است.

 

اقدامات غیر عامل

۱-محافظت عناصر سازه‌ای

میزان محافظت عناصر سازه‌ای در برابر حریق به شرایط موردنیاز برای فرار ساکنان و اطفای حریق بستگی دارد. اگر ساختمان فقط باید تا تخلیه ساکنان پایدار باقی بماند، می‌توان محافظت سازه‌ای را فقط برای کوتاه مدت، مثلاً نیم ساعت در نظر گرفت. میزان مقاومت در برابر آتش که باید در نظر گرفته شود، بستگی به مقدار بار موجود در ساختمان دارد. برای ساختمان‌های با بار آتش زیاد، مقاومت لازم در برابر حریق ۶۰ دقیقه فرض می‌شود. به غیر از ساختمان‌های یک طبقه که احتمالاً ۳۰ دقیقه کافی است. ساختمان‌های دارای بار آتش کم، صرف‌نظر از ارتفاع آنها، فقط به ۳۰ دقیقه مقاومت در برابر آتش نیاز دارند. پس از تعیین زمانی که سازه ساختمان باید در برابر آثار گرما پایدار بماند، عناصر سازه‌ای که این مقدار از ایمنی را تأمین می‌کنند، را می‌توان طراحی و تعیین کرد. اما باید توجه داشت که کیفیت محافظت سازه‌ای فقط بخوبی ضعیف‌ترین نقطه طراحی است. بنابراین باید دقت شود که اتصالات بین عناصر سازه‌ای حداقل دارای مقاومتی برابر خود این عناصر باشند.

مشکل دیگر در یک آتش‌سوزی این است که ریزش پیش‌رونده ساختمان موجب افزایش بار وارد بر عناصر سازه‌ای می‌شود. اگر قرار است که طبقه زیرزمین ساختمان پایدار بماند، در طراحی محافظت آن در برابر حریق لازم است تا بار اضافی که ممکن است بر اثر ریزش کف طبقات بالا بر روی سقف طبقه زیرزمین وارد شود، نیز در نظر گرفته شود. همچنین در سازه‌های پیچیده لازم است تا برای اجزای بحرانی، درجه یکسانی از محافظت در برابر حریق در نظر گرفته شود.

 

-مقاومت در برابر آتش

توانایی یک عنصر سازه‌ای برای ادامه کار خود، وقتی که در معرض آثار حرارت قرار می‌گیرد، تحت عنوان مقاومت در برابر آتش خوانده می‌شود و معمولاً برحسب زمان اندازه‌گیری می‌شود. مقاومت در برابر آتش نه فقط برای اجزای ساختمان، به‌صورت منفرد، بلکه برای کل مجموعه آن نیز باید برآورد گردد. مقاومت در برابر آتش یک جزء ساختمانی و یا مجموعه‌ای از اجزاء با توانایی ظرفیت باربری، یکپارچگی و خواص نارسانایی آنها اندازه‌گیری می‌شود.

در ادامه پنج ماده ساختمانی که معماران بیشتر از همه با آنها سروکار دارند، از نظر مقاومت در برابر آتش مورد بحث قرار می‌گیرد. برخی از آنها بطور طبیعی در مقابل آتش مقاومند. ولی برای افزایش مقاومت مابقی آنها در برابر آتش، باید عملیاتی بر روی آنها انجام گیرد که سه روش اصلی برای انجام این‌کار به شرح زیر می‌باشد:

۱-بزرگ‌گرفتن ابعاد: افزایش عمده ابعاد عناصر سازه‌ای، بطوری‌که خراب‌شدن قسمتی از آنها، اثری بر روی عملکرد قسمت باقی‌مانده نداشته باشد.

۲- عایق‌کردن: محافظت عنصر موردنظر با پوشاندن آن بوسیله لایه‌های عایق حرارتی

۳- پخش حرارت: اطمینان از اینکه حرارت وارد بر سیستم، به‌سرعت به مواد اطراف آن و یا به هوا پخش می‌شود، به‌طوری‌که دمای محل موردنظر به یک مقدار بحرانی نخواهد رسید.

ادامه این مطلب ویژه کاربران عضو می باشد، لطفاً وارد شوید

نویسنده :

نمایشگاه cpse نمایشگاه isaf نمایشگاه cpse
چه امتیازی می دهید؟
5 / 0
[ 0 رای ]
ارسال نظر شما
انتشار یافته : ۰ در انتظار بررسی : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

سامپاک پایرواجلاس سالانه جوامع ایمن ایراننمایشگاه ایپاس 2017کنفرانس ملی مدیریت کلانشهر ها سومین همایش تخصصی رفتار شناسی حریقتبليغات تبليغات
test